Category Archives: Thoughts

பெண்களும் ஆண்களும் சேர்ந்து கல்வி பயிலவா? அது கலவிக்குத்தான் இட்டுச் செல்லும்?

இது நியு யார்க் டைம்ஸின் சமீபத்திய கட்டுரை:
Teaching Boys and Girls Separately – Single-Sex Public Education – Children and Youth – Schools – Gender – New York Times: “Why Gender Matters: What Parents and Teachers Need to Know About the Emerging Science of Sex Differences.”

நண்பரின் விரிவான பதிலில் சில பகுதிகள்:

மார்கரெட் அட்வுட் என்பாருடைய அரை-பெண்ணிய நாவல் ஒன்று 90களில் வந்தது என நினைவு. ‘The handmaid’s tale’ என்று தலைப்பு என நினைக்கிறேன். நல்ல நாவல். இதை ஒரு சுமார் படமாகக் கூட எடுத்தார்கள். (The Handmaid’s Tale (1990))

இந்த நாவலில் இப்படி ஒரு ஆண்- பெண் பிரித்து வாழ்ந்த சமுகம் கற்பனை செய்யப்படுகிறது. இதில் பெண்கள் கடும் அடக்குமுறைக்குட்படுத்தப்பட்டு, உடல்கூறு வழியே பகுக்கப்படுகிறார்கள். இது முற்றிலும் பெண் வெறுப்பை மையம் கொண்ட கதை இல்லை, ஆனால் பெண்ணடிமைத்தனத்தைக் கொண்டது. கிட்டத்தட்ட மத்தியகால யூரோப்பின் பெண்கள் நிலை, இன்றைய அரபிய இஸ்லாமிச சமுதாயப் பெண்களின் நிலை, தாலிபானிய, பின்லாடனிய இஸ்லாமியச் சமுகம் இங்கு கதையில் வரும் உலகம் போன்றது.

இன்னொரு விருப்பமான எழுத்தாளர்- உர்சுலா லெ க்வின் (Ursula le Guin) இவரும் இப்படி ஆண் பெண்கள் கடுமையாகப் பிரிக்கப்பட்ட ஒரு சமுகத்தை வைத்து அருமையான நாவல் ஒன்றை எழுதி இருக்கிறார். இந்த நாவலில் பெண்ணியப் பிரச்சார நெடி குறைவு, உளவியல் நுட்பங்கள் அதிகம்.

Advertisements

ஒரு கதை; ஒரு புத்தகம்; இரு தலைவர்கள் – விடுதலை தராத புலிகள்

முதலில் கதை.

பாஸ்டனில் இன்று அடித்த லேசான பனி போன்ற குளிர் இரவு. ஆனால், கதை நடப்பது பழைய தில்லி. இராஜாதி ராசா அக்பர் அலுங்காமல் குலுங்காமல் நடை பயிலுகிறார். வானத்தில் நிலா பளிச்சென்று பாடலுக்கு மேக்கப் போட்ட அசின் போல் சிரிக்கிறது. அரண்மனை சிற்றோடையில் அசின் தெரிவதாய் நினைத்து தொட்டுப் பார்க்க சில்லென்று காதலில் ஷாக்கடிக்காமல், கை உறைய வைக்கும் குளுமை.

சமாளித்துக் கொண்டு, ஜொள்ளைத் துடைத்துக் கொண்டு பாதுகாப்புக்கு ‘ஆமாம் அரசே‘ போடும் பொடியர்களிடமும், புத்திசாலியாக தன்னைக் காப்பாற்றும் வகை அறிந்த பீர்பாலிடமும் சவடால் விடுகிறார். ‘இந்தத் தண்ணீரில் பகலவன் உதயமாகும் வரை எவனாவது நிற்க முடியுமா?’

தான் எதற்கும் பொறுப்பேற்று தர்மம்/சங்கடம் போன்றவற்றில் மாட்டிக் கொள்ளாத மந்திரி தண்டோரா போடுகிறார். அரசருக்கும் எவனோ அகப்பட்டு இரா முழுக்க frozen to death ஆனது தனிக்கதை.

ஈழப்போரில் பிரபாகரனும் பீர்பால் போல் ‘கரும்புலியாவது யாரு’ என்று வினவ அப்பாவிகள் வந்து கொண்டேயிருக்கிறார்கள். அக்பர் சாலை போட்டார். அசோகர் மரம் நட்டார் மாதிரி விடுதலைப்புலிகள் ஏதாவது பாடம் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அடுத்தது புத்தகம்: One Day the Soldiers Came: Voices of Children in War – Charles London

கடைசியாக இரு தலைவர்கள்: சிட்டி க்ரூப்பும் மெர்ரில் லின்ச்சும் கொண்டாடிய சி.யீ.ஓ.க்கள்.

அமெரிக்காவில் கடன் கொடுப்பதில் எல்லோரும் தாராளமாக இருந்த காலம், கடந்த காலம். வீடு வாங்குவதற்காக வரவுக்கு மேலே பத்தணா கேட்கும் பத்திரங்கள் விற்று வந்தார்கள். அப்படி தாராளமாக திறந்து விட்டு, தங்கள் நிறுவனத்தின் வருவாயைப் பெருக்கிக் கொண்டார்கள்.

இந்த இருவர்கள் மட்டுமல்ல. அனைத்து நிதித்துறையும் செய்ததுதான். இருந்தாலும் இருவரும் பணால் ஆகி இருக்கிறார்கள்.

நேரடியாக களத்தில் இறங்கி தானப்பிரபுவாக அள்ளிவிடச் சொன்னது இவர்கள் அல்ல என்றாலும், பொறுப்பு என்றோ, கடமை என்றோ, பலிகடா வேண்டும் என்றோ, பிறருக்கு நம்பிக்கையூட்ட இன்னொருவர் தேவை என்றோ விலகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தியாகம் என்று சொல்ல முடியாதபடி பல மில்லியன் வருவாயை வழித்துக் கொண்டு சென்றாலும், தவறான பாதையில் அழைத்து சென்றதற்காக நிறுவனத்தின் தலைவர்கள் பதவியிழந்தார்கள்.

பிராயசித்தமாக, பிறிதொரு பாதையில் செல்வதற்கு புது முகம் தேவை என்பதற்காக, மாற்றுவழியை உறுதியுடன் நம்புபவர் வேண்டும் என்பதற்காக கழற்றி விடப்பட்டார்கள்.

பங்குச்சந்தை ப்ரெஷருக்கு மட்டுமல்ல… உலக அரங்கிலும் நம்பிக்கையூட்ட பிரபாகரன் விலகினால்தான் ஈழத்துக்கு விடுதலை.

பின்னணி/தொடர்புள்ள பதிவுகள், செய்திகள்/தொகுப்பு: Snap Judgement: LTTE

நண்பரின் மடலில் இருந்து…

நான் வந்த பாதை எனக்கு நினைவிருக்காது, தடயங்களைப் பலநேரம் அழித்து விடுவேன். நான் தொடர்ந்து முன்னேறுவதாகவும், பின்னே விடப்பட்டவை அவ்வளவு போதாதவை என்பதும் ஒரு conceit.

ஆனால் பல நேரம் நான் முன்னே எழுதியவை இப்போது கருதுபவற்றை விட மேலானதாகக் கண்டிருக்கிறேன்.

இருந்த போதும் வாழ்க்கைச் சாரம் என்றெடுத்தால் நிச்சயமாக இப்போது எனக்கிருக்கும் அறிவு / புரிதல் முன்னெப்போதையும் விட மேலான தளத்தில் இருக்கிறது என்பதில் எனக்கு ஐயம் இல்லை.

இந்தப் புரிதல் எவ்வளவு உருப்படியானது என்பதில்தான் ஐயம். மேஜையில் ஒரு வண்டி புத்தகங்கள். அவற்றில் பலர் சிறந்த எழுத்தாளர்கள். இவர்களோடுதான் ஒப்பீடு என்பதால் தினம் தாழ்வு மனப்பான்மை வராமல் இருப்பதே பெரும் பாடாக இருக்கிறது.

Define Hell – Sartre

விக்கிப்பீடியாவில் சுட்டது

To begin with, the thing-in-itself is infinite and overflowing. Sartre refers to any direct consciousness of the thing-in-itself as a “pre-reflective consciousness.” Any attempt to describe, understand, historicize etc. the thing-in-itself, Sartre calls “reflective consciousness.” There is no way for the reflective consciousness to subsume the pre-reflective, and so reflection is fated to a form of anxiety, i.e. the human condition. The reflective consciousness in all its forms, (scientific, artistic or otherwise) can only limit the thing-in-itself by virtue of its attempt to understand or describe it. It follows, therefore, that any attempt at self-knowledge (self-consciousness – a reflective consciousness of an overflowing infinite) is a construct that fails no matter how often it is attempted. Consciousness is consciousness of itself insofar as it is consciousness of a transcendent object.

The same holds true about knowledge of the “Other.” The “Other” (meaning simply beings or objects that are not the self) is a construct of reflective consciousness. One must be careful to understand this more as a form of warning than as an ontological statement. However, there is an implication of solipsism here that Sartre considers fundamental to any coherent description of the human condition.[2] Sartre overcomes this solipsism by a kind of ritual. Self consciousness needs “the Other” to prove (display) its own existence. It has a “masochistic desire” to be limited, i.e. limited by the reflective consciousness of another subject. This is expressed metaphorically in the famous line of dialogue from No Exit, “Hell is other people.

சார்த்தர் கண்ணாடியை உருவகமாகப் பயன்படுத்துகிறார். நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் பளிங்குக் கண்ணாடியாக இருக்க, அடுத்தவர்களுக்கு நாமே கண்ணாடியாக இருந்து பிரதிபலிக்கிறோம்.

Sartre also said,

…“hell is other people” has always been misunderstood. It has been thought that what I meant by that was that our relations with other people are always poisoned, that they are invariably hellish relations. But what I really mean is something totally different. I mean that if relations with someone else are twisted, vitiated, then that other person can only be hell. Why? Because…when we think about ourselves, when we try to know ourselves, … we use the knowledge of us which other people already have. We judge ourselves with the means other people have and have given us for judging ourselves. Into whatever I say about myself someone else’s judgment always enters. Into whatever I feel within myself someone else’s judgment enters. … But that does not at all mean that one cannot have relations with other people. It simply brings out the capital importance of all other people for each one of us.

Michel Foucault, another French thinker, argues that the modern soul “is itself a factor in the mastery that power exercises over the body. The soul is the effect and instrument of a political anatomy; the soul is the prison of the body.”

This sense of being always judged and condemned to eternal guilt if we step out of line comes from being disciplined—supervised, trained, and corrected, at home, at school, in church, in prisons and courtrooms, and in the workplace.

Our identities were waiting for us at birth. The moment we emerge from our mother’s wombs, we are assigned our names, kinship relations, nationalities, gender, race, and class. As we participate more and more in the on-going social whirl, we accumulate other identifiers—educational achievements, criminal records, credit ratings, buying patterns, employment histories, and so on and on.

We are thus gradually drafted into an organized and ongoing game of exercising and submitting to authority. The expectations of friends, co-workers and families combine with the laws and rules of institutions to ensure that the demands that others make of us become the demands we make of ourselves.

If there is one word for this pay-off, it is recognition. There is nothing worse for any of us than to be invisible, to go unrecognized, to count for nothing in the eyes and the lives of others. So to be recognized as players in the game of social life requires us to play the games that others play, to use the forms of exchange that are already in use. The pay-off for sociality, in other words, is to exist, to be recognized. The need for recognition is as basic as any of our needs; without it, we die or go crazy.

Recognition is not just an individual need, it’s a mutual need. It’s impossible to receive it without giving it. What good does your recognition do me unless I recognize you as well? If I have no respect for you, your respect for me is meaningless to me. So I can be confident in my own existence only to the extent that I recognize the existence of others.

So there’s always a tension, an on-going contradiction we have to live with, between our need to assert ourselves as individuals and our need to belong to the community in which we can be recognized as individuals. Growing up is a matter of learning to balance these two imperative needs: asserting one’s own will and recognizing the will of others.

Sathguru Jaggi Vasudev’s Esha Yoga

தன்னை உணர்வதற்கான அமைதிப் புரட்சி :: மாரீசன்
புதிய பார்வை – ஏப்ரல் 16-30, 2007

சமூகம் என்பது பல்வேறு மனிதர்களின் தொகுப்பு. மனிதன் என்பவன் பல்வேறு சிந்தனைகளால் அலைக்கழிக்கப்படும் சமூகப்பிரஜையாக இருக்கிறான். ஒவ்வொரு தனிமனிதனுக்குள்ளும் குறுக்கும் நெடுக்குமாகப் பல்வேறு சிந்தனைகள் எப்போதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கின்றன. எந்தப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தாலும் அந்தப் பணியில் கவனமும் அதை விட்டு விலகிய வேறு பல சிந்தனைகளும் ஒரு சினிமாவைப் போல் ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது.

இத்தகைய சிந்தனைகளே அடிப்படைத் தேவைகள் பூர்த்தியடைந்த மனிதனை வேறு தள வரிசைக்கு இட்டுச் செல்கிறது. இதனையே நாம் தேடுதல் என்றுக் குறிப்பிடுகிறோம். இந்தத் தேடுதல் என்பது வாழ்க்கை முழுமை அடையாத தன்மையை, அதிருப்தியை, நாகரிகமாகக் குறிக்கிறது.

தேடுதல் என்பது எது குறித்து நிகழ்கிறது? எதனைத் தேடுகிறோம்? என்ற பல உளவியல், ஆன்மிகம் சார்ந்த கேள்விகளை உள்ளடக்கியே இருக்கிறது. அவரவர் அனுபவர்த்திற்கும் சமூகச் சூழலுக்கும் ஏற்ற வண்ணம் தேடுதலை மனிதர்கள் அமைத்துக் கொள்கிறார்கள். வேகமாக மாறிவரும் வாழ்க்கை, கலாசார சிதைவு, பல்வேறு ஊடகங்களின் தாக்குதல், நவ நாகரிக உலகின் ஊடுருவல்கள் தனி மனிதனைப் பல்வேறு மன உளைச்சலுக்கு ஆட்படுத்துகின்றன. உண்ண உணவு, உடுக்க உடை, இருக்க இடம், அன்பு செலுத்த மனிதர்கள் என்ற நிலையில் வாழ்ந்தாலும் அவனுக்குள் ஏதோ ஒரு தாகம், அதிருப்தி இருந்துகொண்டே இருக்கிறது. அதற்கான விடையைத் தேடுபவனையே நாம் தேடுதலில் உள்ளவன் என்று குறிக்கிறோம்.

இவனுக்கு வழிகாட்ட எப்போதுமே சமூகத்தில் உளவியல் அறிஞர்கள், சிந்தனையாளர்கள், எழுத்தாளர்கள், கலைஞர்கள், மதவாதிகள், ஆன்மிகவாதிகள் எனப் பல்வேறு ஆளுமைகள் இயங்கிக் கொண்டே இருக்கின்றன. எந்த ஒரு துறையில் மிக ஆழமாக ஈடுபட்டாலும் அந்த ஒரு குறிப்பிட்ட துறையின் ஆளுமை வளர்கிறதே தவிர வாழ்வில் முழுமை வருவதே இல்லை. எனில் வாழ்வின் முழுமை எதில்தான் இருக்கிறது?

Observability: Addlepations

-/பெயரிலி.

  • கிள்ளிவிட்டு, கிள்ளுப்பட்டவனுக்கு நோ முண்ணாணூடாகத் தெறிக்கமுன்னாலேயே, கிள்ளியன் “ஐயோ ஐயோ” என்று கத்தினால், வந்து உதைப்பதுதான் கருத்துச்சுதந்திரமோ? அடித்தவனை விட்டுவிட்டு, அடிபட்டவனுக்கு அறிவுரை செய்வதே வலையிலே வழக்கமாகிவிட்டது சாமி.
  • பாதுகாப்பாக nightwatchman ஆட்டம் ஆடுவது கருத்துச்சுதந்திரமல்ல; கருத்துச்சுதந்திரமாகக் காட்டிக்கொள்வது.
  • வங்கி நிலுவை, வீட்டுத்தட்டுமுட்டுச்சாமான் விபரம், கடைசியாக உள்ளாடை தோய்த்த தினம் பற்றிய எல்லா விபரங்களும் திரட்டி திரட்டி எதிர்க்கட்சித்தலைவரிடம் கொடுக்கப்பட்டதாக ஆகிவிடுகின்றது.
  • இப்படியான செய்திகள் கருத்தளவிலே ஒருவரிலே தாக்கமேற்படுத்தும் நோக்குடன் வருவனவல்ல, அடிமனத்திலே தானாகவே மனிதரின் இயல்பான பய & பாதுகாப்பின்னை போன்ற உணர்வுகளைத் தாக்கிக் கருத்தினைப் பதியவைக்கும் நோக்கிலே வருவன.
  • பெரும்பாலான பதிவர்களுக்கு நல்ல ஜெர்ரி ஸ்பிரிங்கர் ஷோ இருந்தால் போதும். இரசித்துக்கொண்டே, பெண்ணியம், பேச்சுச்சுதந்திரம், தலித்தியம், திராவிடம், பார்ப்பனியம், தேசியம், தமிழியம் கூழ் குடித்துக்கொண்டு களி/ழித்துக்கொண்டிருப்பார்கள்.
  • எல்லாம் கடைசியிலே அரசியல்வாதிகளைத் திட்டுவதுபோல, கருத்துச்சுதந்திரம், பெண்ணியம், நாட்ஸியம், பாசிசம், கொட்ஸிலாஸியம், கொம்பேறிமூக்கனிஸம் என்பதாக ஒடுங்கி நொருங்கிப்போகின்றது.
  •  அவர்களிலே பெரும்பாலோனோருக்குக் கருத்து முக்கியமில்லை; தன் கருத்தினை எத்தனை பேர் கேட்கின்றார்கள் என்பதுதான் முக்கியம். தமிழ்மணம் போனால், தேன்கூடு, தேன்கூடு போனால், தமிழ்வெளி, தமிழ்வெளிக்கு மாற்று… இப்படியாகவே எத்தனை திரட்டிகளிலே பெயர்களைக் கொடுத்து எத்தனை பேர் உள்ளே வருகின்றார்கள் என்பதே முக்கியமாகின்றது.
  •  தீ என்றாலே சுடுகின்றது என்கிறீர்கள்; அடுத்த நிமிஷமே தீயே சுட்டால், சுகித்திரு என்று வேதாள வேதாந்தம் அடுத்தவனுக்கு இலவச சப்ளை வேறேயா?
  •  பெரிய மனுசனாவதற்கு முதலாவது செய்யவேண்டிய காரியமே வலையிலே எல்லோரோடும் விழுந்து விழுந்து பேசுவதோ அல்லது ஒருத்தரோடுமே பேசாமலே இருப்பதோதான்.
  • அடிக்குறவுங்களுக்கு அடிவாங்குகிறவனை முன்ன பின்ன தெரியுமா இல்லே சொல்லிக்குடுத்ததை வெச்சுத்தான் ஆளைப்பத்தின அபிப்பிராயமா என்று யோசிச்சு பாருங்களேம்பா? சரி அடிக்கத்தான் ஆயத்தமென்றாலும், அடிக்க முன்னாடி ரெண்டு பக்க நியாயத்தை கேட்டுட்டு அடிக்குறதுதான் நியாயமா, இல்லை அக்கா சொன்னாங்க ஆட்டுக்குட்டி சொன்னாங்கன்னு ஒருத்தனைப் பிடித்து சாத்துவது நியாயமா?
  •  நாங்கள்ன்னா நான் மட்டுந்தேன்

Reservations, Creamy Layer – Thoughts, Observations, Personal Experiences, Analysis

பாலாஜியின் பதிவில் இருந்து:

முக்கால்வாசி நல்ல மார்க் வாங்கிட்டு வரது இந்த க்ரீமி லேயர் கூட்டம் தான். அது பார்த்தனா OC சீட் இருந்தா OCல எடுக்கும் இல்லைனா BCல எடுக்கும். இப்ப அதை தூக்கி OCல மட்டும் தான் நீ எடுக்கனும்னு சொல்லிட்டா ரெண்டு பேருக்கும் செம சண்டையா இருக்கும் இல்ல.

இப்ப

  1. 295 எடுத்த ஒரு BC பையன் இருக்கான்.
  2. அவனுக்கு அடுத்து 294.98 எடுத்த FC பையன் நிக்கறான்.

இப்ப அண்ணா யுனிவர்சிட்டில BCல ஒரு சீட் இருக்கு PSGல ஒரு சீட் இருக்குனு வை. இந்த் Creamy layer பிரிக்கலைனா அந்த BC பையன்

  • அண்ணா யுனிவர்சிட்டில BC கோட்டால எடுக்கனும்னா எடுக்கலாம்.
  • இல்லைனா OCல எடுக்கலாம்.

ஆனா Creamy layer பிரிச்சிட்டானு வை அவன் கண்டிப்பா OCல தான் எடுப்பான்.

G.Ragavan:

  • இட ஒதுக்கீடு என்பது தவிர்க்க முடியாதது என்பதில் மறுப்பில்லை. ஆனால் கிட்டத்தட்ட ஐம்பது ஆண்டுகளாகச் செயல்பாட்டில் இருந்தும் அதனால் முன்னேற்றத்தைக் கொண்டு வரமுடியவில்லை என்றால்..அது செயல்படுத்தப்படும் முறையில் எங்கேயோ பிரச்சனை இருக்கிறது.
  • கிரீமி லேயர் என்பது கண்டிப்பாக அவசியம். அதைச் செயல்படுத்த வேண்டும்.

வெட்டிப்பயல்:

//சுயநிதிகல்லூரிகளில் பிசியில் 4757சீட்டுகள் காலியாக உள்ளன, ஒரு பிசி ஓசி பிரிவில் சென்று காசு கொடுத்து சீட்டுவாங்குவதை விட பிசி பிரிவில் வாங்குவது இன்னமும் லாபம்… கல்லூரி பிரிவுகளை தேர்ந்தெடுக்கலாம் எனவே அவர்கள் ஓசியில் சேரமாட்டார்கள், அப்படியிருந்தும் பிசியில்,எம்பிசி,எஸ்சி, எஸ்டியில் இத்தனை காலியிடமென்றால் ஓசி முழுக்க எஃப்சி என்று தானே அர்த்தம்?//

இந்த லாஜிக் தப்பு…

அந்த லேயர கண்டுபிடிக்கறதால FCக்கு ஆப்பு தானே தவிர அவர்களுக்கும் எதுவும் பெருசா நல்லதாக போறதில்லை.

Anonymous:

  • தொழிற்கல்லூரிகளில் சீட் கிடைப்பது என்ற ஒரு விஷயத்தை மட்டும் முன்வைத்து இந்த க்ரீமி லேயர் வாதம் வைக்கப்படுகிறது என்று அப்பாவியாக நம்பிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று நினைக்கிறேன் –
  • இட ஒதுக்கீட்டை சுத்தமாகத் துடைத்து எறிவதற்காக ஊடகங்களாலும் ஸ்பெஷல் இண்ட்ரஸ்ட் குழுக்களாலும் வைக்கப்படும் திட்டத்தின் முதல் படி மட்டுமே இது.
  • வி.ஏ.ஓ அலுவலகம், தாசில்தார் அலுவலகம், பியூன்கள், வங்கி மேனேஜர்கள், கிளர்க்குகள், பள்ளிக்கூட வாத்தியார்கள், எம்.எல்.ஏக்கள் (ரிசர்வ் தொகுதிகள்), பஞ்சாயத்துத் தலைவர்கள் என்று இட ஒதுக்கீட்டால் பயனடைபவர்களை, இஞ்சினியர் டாக்டர்களைத் தாண்டியும் பாருங்கள் – சமமான பிரதிநிதித்துவம் தற்போது இருக்கிறதென்றால் இட ஒதுக்கீட்டால் வந்ததுதான்.

பொன்ஸ்~~Poorna:
எப்படி க்ரீமிலேயரை நடைமுறைப்படுத்தி லட்சாதிபதிகளைக் கோடீஸ்வரன் ஆக்காமல் தடுக்க முடியும்?

செய்தி :

‘பதவி உயர்வில் ஒதுக்கீடு’ என்கிற சமூகநீதிக் கொள்கை: ஆண்டு வருமானம் ரூ.2.5 லட்சத்துக்கு மேல் பெறுவோருக்கு இட ஒதுக்கீட்டுப் பயன் கிடைக்கக் கூடாது.

Affirmative Action & India’s Reservations:

இனம், மொழி போன்றவற்றுடன் கீழ்க்கண்டவை மிகுந்த முக்கியத்துவமானது:

  1. பள்ளியில் கிடைத்த கிரேட்ஜி.பி.ஏ.
  2. SAT, போன்ற பொது நுழைவுத் தேர்வு மதிப்பெண்
  3. பெற்றோர் கல்லூரியில் படித்தவர்களா?
  4. விளையாட்டுத் தேர்ச்சி, சாதனைகள்
  5. எந்த மாகாணத்தில் இருந்து வருகிறார்?
  6. எந்தப் பூர்வகுடியை சேர்ந்தவர் (caucasian ஆகவே இருந்தாலும் இத்தாலியனா, அயர்லாந்தா, என்று பரவலான சேர்க்கைக்கு முயற்சிப்பார்கள்; ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர் என்றால் சோமாலியா, சியரா லியோன்…?)
  7. தொண்டு நிறுவனங்களில் பங்களிப்பு
  8. பொழுதுபோக்காக, வாழ்க்கையை ரசிப்பதற்காக என்ன செய்கிறார்?
  9. கல்லூரியின் புரவலர்களுடன் ஆன தொடர்புகள்
  10. கல்லூரியில் சேர்வதற்காக எழுதும் நீள் கட்டுரையின் தரம்
  11. ரெஃபரன்ஸ் – (பரிந்துரை – சிபாரிசுக் கடிதம்) எந்தப் பெருந்தலைகளிடம் இருந்து தன்னுடைய திறத்தை மதிப்பிட்டு சான்றிதழ் கட்டுரைப் பெற்றிருக்கிறார்? அவர்கள் மதிப்பீட்டில் இவர் எந்த திறமையைக் கொண்டிருக்கிறார்? அது இந்தக் கல்லூரியின் திறங்களுடன் ஒத்துப் போகிறதா?
  12. எவ்வளவு சீக்கிரம் அப்ளிகேஷன் போட்டார்?
  13. எத்தனை முறை நேரடியாக கல்லூரிக்கு வருகை தந்து, தேர்ந்தெடுக்கும் அதிகாரிகளுடன் உரையாடினார்? அவருக்கு இந்தக் கல்லூரியில் சேர்வது எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பதை எப்படி நேர்மையாக நம்மிடம் வெளிப்படுத்தினார்?

இவை அனைத்தும் முக்கியம். இட ஒதுக்கீடு என்று இவ்வளவையும் ஒற்றைப் பரிமாணத்தில் அடக்கி விட முடியாது.

ஆதிக்க வெறி, ஐஐடி மற்றும் ஆங்கில அனானி – ஜெகத்

அன்று மதராஸ் மாகாணத்தில் இருந்த அனைத்துக் கல்லூரிகளும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் தான் இருந்தன என்பதுக் குறிப்பிடத்தக்கது. மக்கட்தொகையில் 4 விழுக்காட்டுக்கு குறைவாக இருந்த சமூகம் கல்லூரிகளில் 71 விழுக்காடு இடங்களைப் பெற்றிருந்தது. அன்றும் சில மேதாவிகள் இதற்கு “திறமையை” காரணமாகச் சொல்லியிருப்பார்கள். சில சாதிகள் இயல்பிலேயே அறிவாளிகள் என்றும் வேறு சில சாதிகளுக்கும் அறிவுக்கும் சம்பந்தமே கிடையாது என்றும் நம்பப்பட்டக் காலம் அது.

சரி, மீதி 29% இடங்கள் யாருக்குப் போயிருக்கக் கூடும்? அந்தக் காலத்தில் இந்தியக் கல்லூரிகளில் படித்தவர்களிடையே ஆங்கிலேயர்களின் வாரிசுகளும், ஆங்கிலோ இந்தியர்களும் உண்டு. அக்கால தமிழ் சமூகத்தைப் பற்றிய நம் அறிவை வைத்து நோக்குகையில் எஞ்சியுள்ள இடங்களில் பெரும்பாலானவற்றை இதர ‘உயர்’ சாதியினர் (முதலியார், வெள்ளாளர், நாயுடு..) கைப்பற்றியிருப்பதற்கே வாய்ப்புகள் அதிகம். மக்கட்தொகையில் 85% இருக்கும் மற்ற பின்தங்கிய சாதியினர் (நாடார், தேவர், வன்னியர், மீனவர், தலித்துக்கள்..) முற்றிலும் “திறந்த போட்டி” நிலவிய அக்காலத்தில் கல்லூரிகளில் 10% இடங்களைக் கூட பெற்றிருக்கவில்லை என்பது நியாயமான ஐயங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது.

உயர் சாதியிலிருந்து க்ரீமி லேயரை ஆரம்பிப்போம் –

இடஒதுக்கீட்டை ஒருதலைமுறை பயன்படுத்தினால் அவர்களின் பிள்ளைகள் பயன்படுத்தக்கூடாது என்பதும் ஒயின்ஷாப்பில் ஊற்றிக்கொடுக்கும் அரசாங்க வேலை இடஒதுக்கீட்டில் கிடைத்துவிட்டால், ‘டி’ கிரேட் பியூனாகவும், கிளார்க்காகவும் இடஒதுக்கீட்டால் பெற்றுவிட்டால் அவர்கள் பிள்ளைகள் இடஒதுக்கீட்டிற்கு தகுதியில்லையா?

– ஏன் வேண்டும் இடஒதுக்கீடு – கட்டுரைகளின் தொகுப்பு

27%, பந்த் பற்றி – ஞாநி

2. கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, அதிகாரப்பதவிகள் (அமைச்சர், ஐ.ஏ.எஸ் முதல் அர்ச்சகர் வரை), வணிகம், தொழில் முதலியவற்றில் பங்கு ஒவ்வொருசாதிக்கும் எவ்வளவு உள்ளது என்று கணக்கிட வேண்டும்.

4. ஒவ்வொரு சாதியிலும் (ஓப்பன் கோட்டா உட்பட) கிரீமிலேயர் எனப்படும் வசதியானவர்களின் பங்கு இப்போது கல்வியிலும் வேலைகளிலும் எவ்வளவு என்று கணக்கிடப்பட வேண்டும். சாதிவாரியான இட ஒதுக்கீட்டுக்குள் அந்தந்தச் சாதியில் வசதி யற்றோருக்கு முன்னுரிமை தரப்பட வேண்டும்.

5. அரசாங்க வேலைவாய்ப்புகள் குறைக்கப்பட்டு வரும் சூழலில், தனியார் துறையிலேயே வேலை வாய்ப்புகள் அதிகரித்து வரும் நிலையில், சாதிகளின் பங்கு எல்லாத் துறைகளிலும் கணக் கிடப்பட வேண்டும்.

6. பொது ஒதுக்கீட்டுக்கான சாதிகள், பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகள், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகள், தாழ்த்தப்பட்ட சாதிகள், பழங்குடியினர் என்ற ஐந்து பிரிவுக்குள் எல்லாச் சாதிகளும் வந்துவிடும் என்பதால், சாதி பெயரிட்ட கம்யூனிட்டி சான்றிதழ்களை ரத்து செய்து, அவற்றுக்குப் பதிலாக மேற்படி ஐந்து பிரிவுகளை மட்டுமே சான்றிதழில் குறிப்பிடும் முறையைக் கொண்டுவரவேண்டும். தொலைநோக்கில் சாதியை ஒழிக்கத் தேவையான நடவடிக்கை களில் இதுவும் ஒன்று. கலப்பு மணம் செய்து குடும்பத்துக்குள் சாதியை ஒழிப்போரை ஆறாவது பிரிவாக ஆக்கலாம். அவர்களுக்கும் இட ஒதுக்கீடு செய்யலாம்.

  • Thinnai – முஸ்லீம்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு- எனது கேள்விகள் :: சின்னக்கருப்பன்

Caste Admissions Quota reservation wiki TN colleges education Performance

Reservation in India

Admission Data from http://www.hindu.com/2005/07/20/stories/2005072011970100.htm

Community Population (in Tamil Nadu only) Population % (in Tamil Nadu only) Reserved Seats(%) (in Tamil Nadu only) Seats secured in OC (in Tamil Nadu only) % in OC (in Tamil Nadu only) +/- Over Population in OC (in Tamil Nadu only) % in Total (in Tamil Nadu only) +/- Over Population in Total (in Tamil Nadu only)
BC 2,87,93,980 46.14% 425(30%) 321 74.65% (+)28.51 52.72% (+)6.58
MBC/DC 1,30,24,065 20.86% 285(20%) 57 13.25% (-)7.61 24.16% (+)3.30
SC 1,18,57,504 19.00% 260(18%) 14 3.25% (-)15.75 19.36% (+)1.36
ST 6,51,321 1.04% 15(1%) 0 0% (-)1.04 1.06% (+)0.02%
Forward Castes 80,78,809 12.95% 0(0%) 38 8.83% (-)4.12% 2.68% (-)10.27%
Total 6,24,05,679 100.00% 100% 430 100% 100% 100% 100%

Medical admissions reserved seats caste quota