Category Archives: MSM

பிரான்சு பிரெசும் சுதந்திர ஊடகவியலாளர் பரிசும்

முதலில் ரோஸ்: Reporters without Borders 2008 Award for Thissanayagam இருந்து:

(பிரான்சில் இருந்து இயங்கும்) எல்லை இல்லாத செய்தியாளர்கள் 2008 ஆண்டுக்கான விருதினைப் பெறுகின்றவர்களிலே ஒருவராக திசநாயகமும் இருக்கின்றார்.

ரிபோர்ட்டர்ஸ் வித்தவுட் பார்டர்ஸின் செய்திக்குறிப்பு: Reporters sans frontières – International: “Cuban journalist, North Korean radio station and two Burmese bloggers win 17th annual Reporters Without Borders Prize”

சரி…

ஆனானப்பட்ட பிரான்சில் ஊடக சுதந்திரம் எப்படி இருக்கிறதாம்?

How free is the French press? :: Henry Samuel

Last Friday Vittorio de Filippis, former publisher of the left-wing Libération newspaper, was – according to press reports – seized at his home before dawn, handcuffed in front of two young boys and whisked off for interrogation by an investigating magistrate. Police told him he was “worse than scum” and kept him for five hours in a cell with no access to a lawyer. Oh, and he was strip-searched twice and subjected to “body cavity” examinations.

  • டவுசரை அவிழ்த்து சோதனை
  • வக்கீலுக்கு வழியில்லாமல் விசாரணை
  • பத்து வயது மகன் முன்னால் அடித்து உதைத்து இழுத்து செல்லுதல்

இதற்குப் பெயர்தான் ஹிப்போக்ரசியா?

The Truth about Hypocrisy: Scientific American :: By Scott F. Aikin and Robert B. Talisse: “Charges of hypocrisy can be surprisingly irrelevant and often distract us from more important concerns”

Advertisements

நான் விரும்புவது நமீதாவைத்தான்

மக்கள் என்ன விரும்புகிறார்களோ அதைத்தானே தர முடியும்?

வாசகர்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்பது முந்தைய காலத்தில் புரியாத புதிராக இருந்தது. இன்றைய சூடான இடுகைகள் காலத்தில் ‘நான் அதெல்லாம் படிப்பதேயில்ல’ என்று வெளியில் மேனாமினுக்கி விட்டு, கதவ சாத்தி க்ளிக்கினாலும் வெளியில் தெரிந்துவிடுகிறது.

அமெரிக்க தொலைக்காட்சிகளுக்கு இந்த விஷயம் தெரிந்திருக்கிறது. மும்பை சாலைகளில் சகட்டு மேனிக்கு தீவிரவாதிகள் சுட்டுக் கொண்டிருக்க, அமெரிக்க டிவி நிறுவனங்கள் அதைக் கண்டுகொள்ளவில்லை.

பாஸ்டன் க்ளோபும் நியு யார்க் டைம்சும் தலையங்கக் கட்டுரை தீட்டினாலும் என்ன பயன்? யாரும் அதை படிக்கவில்லை என்கிறது இந்த அலசல்

Fluff wins | Weekly Dig

So, you would think that the tragic events that shook Mumbai last Wednesday would have interrupted all that noise. You would be wrong. In fact, on Wednesday night, none of the networks cancelled their very important programming—like Private Practice and Law & Order—to deliver breaking news (at that point, we knew about the hostage situation and 80 people had been declared dead)

if you look at the Globe’s most emailed stories for this past week, the popular articles were overwhelmingly asinine. In first place, with 1,049 recommendations, was “Facebook Broke My Heart,”

Then stories on the SAT not being as important to college admission as it used to be, rats sniffing out bombs and 25 things to do in Boston for under $25 … all of these came before the headlining story on boston.com on Wednesday when the Mumbai attacks began. Not only did the Mumbai story come in sixth place during an incredibly slow news week, the stupid Facebook story was emailed twice as many times (1,049 times, compared to 495).

The top-ranking emailed stories for the Times were an op-ed piece about why we should be angry about the Citibank bailout

The second most-emailed story was about an evangelical TV host who preached from a giant bed with a paisley cover

And then there was the fucked-up story about Black Friday shoppers trampling a Wal-Mart employee to death.

“When they were saying they had to leave, that an employee got killed, people were yelling, ‘I’ve been on line since yesterday morning,’ ” Ms. Cribbs told The Associated Press. “They kept shopping.”

Because, c’mon, priorities! Speaking of priorities, this story ranked below a review of the new Blackberry, but above anything on Mumbai.

Why didn’t the Mumbai attacks merit more attention from us readers? The same reason there were profiles of Americans like the rabbi from Brooklyn and the Virginian father and daughter, and relatively nothing on the estimated 158 Indians killed (out of a total of about 180 fatalities) … because we’re constantly looking for ourselves in everything we consume, and Americans can’t identify with hand grenades and burning hotel rooms like we relate to internet stalking and Black Friday.

வலைப்பதிவுகள் – அடுத்த கட்டம்

தமிழ்ப்பதிவுகளுக்கு அடுத்த கட்டம் என்ன ஏது என்றெல்லாம் ஸ்பஷ்டமாக விளக்குமாறு கொக்கிப் பிடி போடாவிட்டால், ஐந்தாவது ஆண்டில் இருக்கும் தமிழ் தட்டச்சும் நல்லுலகம் அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்து விட்டதாகவே தோன்றுகிறது.

ஏன்?

  • ஏற்கனவே பதிவுகள் என்ற அளவில் உள்ளே வந்து, புண்ணூட்டங்களில் – சிறு பத்திரிகையை மிஞ்சும் அளவிலும், உள்ளடக்கத்தில் – நாப்கினைக் கூட நிரப்பாத அளவிலும் மறுமொழி வாங்கி; ஒதுங்கிய ‘பெரியவர்கள்’ மீண்டு, தங்களுக்கென வலையகம் அமைத்திருப்பது. (பாரா | எஸ் ரா)
  • தினமலர் எல்லாம் பதிவை எடுத்து உதாரணம் காட்டி அச்சு ஊடகத்துக்குக் கொண்டு சென்றாலும், செக்சுக்கு நிகராக அலைந்து விழும் கூட்டத்தை, பதிவுலகத்துக்கு இட்டுக் கொண்டு வந்த விகடனின் கைங்கர்யத்தாலும் அதற்கு நிகராகத் தொடரும் ஜெயமோகனின் க்வாலிடியாலும்!
  • பதிவுகளில் எழுதியதே புத்தகமாக வருவது தவிர, பிரத்யேகமாக எழுதிக் கொடுக்க வல்லுநர்களை உருவாக்கித் தந்திருக்கிறது. குப்புசாமி செல்லமுத்து போன்றோரை சொல்லலாம்.

மாற்று மெச்சூர் ஆகிவிட்டது, தமிழ்மணம் தடுக்காமல் தரவுதளமாகிவிட்டது என்று அடுக்கிக் கொண்டே போக ஆசை.

நிதர்சனமாக நண்பர்களைக் கூப்பிட்டு சில காரியங்களை கடந்த வாரத்தில் சோதித்துப் பார்த்தேன்.

  1. தமிழ் வோர்ட்பிரெஸில் பதிவைத் தொடக்குவது (என்னுடைய உதவி இல்லாமல்; கணினி நிரலாளர்/பயனர்கள்)
  2. ஜெயமோகன்.இன், தமிழ் கணிமை போன்ற இடங்களுக்கு செல்ல வைத்து, தொடர்ந்து செல்வாயா/செல்கிறார்களா என்று கவனிப்பது
  3. குமுதம்.காம், தட்ஸ்தமிழ் ஆகியவற்றுடன் எம்.எஸ்.என், ஏஓஎல், யாஹூவை ஒப்பிடுதல்
  4. தமிழ்மணம், தேன்கூடு புரட்ட வைத்தல்

ஆசிரியர் பாடம் எடுப்பது போன்ற கசப்புடனே பெரும்பாலோர் அணுகினார்கள். வோர்ட்பிரெஸ் தமிழாக்கம் புரிந்துகொள்ள சிரமப்பட்டார்கள். ஆங்கில இடைமுகம் கண்டபின் பரவசமானார்கள்.

‘எம்.எஸ்.என், யாஹூ எல்லாம் அதே செய்திகளைத்தானே… தமிழ்ப்படுத்தியிருக்கிறது? நாங்க சன் நியூஸே பார்த்துக்கிறோம்’ என்றார்கள்.

குமுதம் வீடியோ நேர்காணல் போல் எங்கு கிடைக்கும் என்று தேடிப் பார்த்தார்கள். சின்னப்பையன் போன்ற விஷயங்களை மேலும் தரும் இடங்களை வினவினார்கள். ‘பிரமிட் சாய்மீரா மாதிரி குமுதமும் விகடனும் கூட வலைப்பதிவு கொடுக்கிறதா? அதற்கு வழிகாட்டேன்…’ என்று பிரியப்பட்டார்கள்.

மொத்தத்தில் ‘தானாகக் கனியாத பழத்தை தடி கொண்டு பழுக்க வைக்கலாகாது’ என்பதற்கேற்ப ஸ்பூன் ஃபீடிங்கை நிறுத்திவிட்டு இந்தப் பதிவை எழுத ஆரம்பிக்க வேண்டியதாயிற்று.

AC Nielsen Survey for Dinakaran, Sun TV Network – DMK opinion formation?

புளியமரம்: கருணாநிதிக்குப் பிறகு திமுக தலைமையை ஏற்பவர் யார்?தங்கவேல்

அமெரிக்காவில் கருத்துக்கணிப்புகளை வணிக நிறுவனங்களே பெரும்பாலும் பயன்படுத்துகிறது. கேள்விகளை வடிவமைப்பதில் உதவுவதில் ஆரம்பித்து வாடிக்கையாளர்களின் சிந்தனையை ஊடுருவது வரை marketing research என்று வகைப்படுத்துகிறார்கள்.

காட்டாக மைக்ரோசாஃப்ட் ‘லீனக்ஸ் இன்னும் வர்த்தக நிறுவனங்களின் முக்கியமான நிரலிகளில் செயல்படவில்லை‘ என்று ஒரு கணிப்பும், ரெட் ஹாட் ‘லீனக்ஸ் வட அமெரிக்காவெங்கும் பரவலாக நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறது‘ என்று ஒரு கணிப்பும் வெளியிடுவார்கள். சில சமயம், ஒரே நிறுவனமே இரண்டையும் நடத்தியிருக்கும். என்ன கேள்வி கேட்டிருக்கிறார்கள், எவரை வினவியிருக்கிறார்கள் என்பதில் சூட்சுமம் இருக்கும்.

பணிபுரிபவர்களுக்கு இந்தக் கணிப்பு அத்தியாவசியமானது. தங்கள் முடிவுகளை மேலதிகாரிக்குக் கொண்டு செல்லவும், நுட்பங்கள் தோல்வியடையும் சமயத்தில் விசாரிப்பு நடக்கும்போது ‘ஏசி நீல்சன் சொன்னார்கள்!‘ என்று தற்காத்துக் கொள்ளவும் உபயோகமாகும்.

தினகரன் அல்லது தேர்தல் சமய ஆருடங்களை மக்கள் பொழுதுபோக்காகவே எடுத்துக் கொள்கின்றனர்.

உத்தர பிரதேசத்தில் பா.ஜ.க.விற்கு சிடி.
தமிழகத்தில் சன்/ஜெயா செய்திகள்?

Current Results:

Dinakaran Survey by AC Nielsen - Opinions by MSM

dinakaran_survey_ADMK_JEyalalitha_leaders_nielsen_kungumam_sun_TV_network

dinakaran_survey_nielsen_kungumam_sun_TV_network_most-Corrupt_govt_officials

dynasty_heritage_dinakaran_survey_controversy_stalin_karunanidhi

best_minister_survey_dhinakaran

who_creates_tension_in_family_feuds

Amalraj vs Aravind – Closeup Ad

தமிழ்ப்பதிவு என்றாலே பொடி வைக்காமல் எழுதலாமா? பட்டிமன்ற கேள்வி அல்ல.

விடை: எழுதலாம். உதாரணம்: கீழே

‘தெருவிளக்கில் படித்து ஜட்ஜானார் இன்னார்’ என்று இடித்தே வளர்க்கப்பட்டவன் நான். அந்த மாதிரி படிக்க முடியாமல், வீட்டுக்குள்ளேயே நடுநிசி எண்ணெய்யை (மிட்நைட் ஆயில்) செல்வழித்து வந்தவன்.

இன்று, ‘விளம்பரங்கள் எவ்வளவு புத்திசாலித்தனமாக இருக்கும்… தெரியுமா?’ என்று வளர்க்கிறேன் நான். அவளோ, DVR-இல் எல்லாம் ஓடியேப் போவதால் மூன்று பாட்டு ஒலியும்-ஒளியுமுக்கு முப்பது நிமிட விளம்பரம் பார்க்காமல் வளர்கிறாள்.

அப்படி தவறவிட்டிருக்க வாய்ப்பு இருந்தும், என் மகளைக் கவர்ந்த விளம்பரம் என்று தடுத்தாட் கொண்டாள். நான் தூர்தர்சன் பார்த்த காலங்களில் எனக்கும் (வேறு காரணங்களுக்காக) ரசனையான க்ளோசப் விளம்பரம்.

முதலில் வருகிறார். அமல்ராஜ்.

பௌலிங் வெளிச்சம். ஆர்கானிக் விக்கோ வஜ்ரதந்தி பயன்படுத்துபவர் போல. வாயை மூடிக்கொண்டு கெக்கே பிக்கே சிரிக்கிறார். பெண்கள் முகஞ்சுளிக்கிறார்கள். புன்சிரிப்பு விநோத சப்தம் எழுப்புகிறது.

அடுத்தவர் அர்விந்த்.

ஸ்னூக்கர் அரையிருட்டு. க்ளோசப் மந்தகாசப் புன்னகை. மாருதம் பொழிய கடோத்கஜ இடிச் சிரிப்பு.  Drop Waist-களும் Halter-களும் Faux Wrap-களும் களை கட்ட தொற்றிக் கொள்ளும் பற்கள்.

பிரச்சினை என்ன?

அசமஞ்சம் பெயர் ஏன் கிறித்துவ மதத்தை சேர்ந்த அமல்ராஜ் என்று வைக்கப்பட்டிருக்கிறது?

ஆர்பாட்டத்தின் பெயர் ஏன் ஹிந்துவான அர்விந்த் என்று நாமகரணமிடப்பட்டது?

தேர்ந்தெடுக்க…

  1. ஊடக வன்முறை
  2. மதவெறி
  3. பில்லியர்ட்ஸ் என்னும் பணத்திமிரின் வெளிப்பாடு
  4. புடவை, சூரிதார் என்னும் பண்டைய கலாச்சாரத்தை வெறுக்கும் மனப்பான்மை

ஒரு ஜோக்:

Corporate America

The game of choice for unemployed people or maintenance level workers is basketball.

The game of choice for frontline workers is football.

The game of choice for middle management is tennis.

The game of choice for CEOs and executives is golf.

Conclusion: The higher up on the corporate ladder you are, the smaller your balls are.