Category Archives: Media

ஐந்து மாநில தேர்தல்களும் வலையகங்களும்

பிரான்சு பிரெசும் சுதந்திர ஊடகவியலாளர் பரிசும்

முதலில் ரோஸ்: Reporters without Borders 2008 Award for Thissanayagam இருந்து:

(பிரான்சில் இருந்து இயங்கும்) எல்லை இல்லாத செய்தியாளர்கள் 2008 ஆண்டுக்கான விருதினைப் பெறுகின்றவர்களிலே ஒருவராக திசநாயகமும் இருக்கின்றார்.

ரிபோர்ட்டர்ஸ் வித்தவுட் பார்டர்ஸின் செய்திக்குறிப்பு: Reporters sans frontières – International: “Cuban journalist, North Korean radio station and two Burmese bloggers win 17th annual Reporters Without Borders Prize”

சரி…

ஆனானப்பட்ட பிரான்சில் ஊடக சுதந்திரம் எப்படி இருக்கிறதாம்?

How free is the French press? :: Henry Samuel

Last Friday Vittorio de Filippis, former publisher of the left-wing Libération newspaper, was – according to press reports – seized at his home before dawn, handcuffed in front of two young boys and whisked off for interrogation by an investigating magistrate. Police told him he was “worse than scum” and kept him for five hours in a cell with no access to a lawyer. Oh, and he was strip-searched twice and subjected to “body cavity” examinations.

  • டவுசரை அவிழ்த்து சோதனை
  • வக்கீலுக்கு வழியில்லாமல் விசாரணை
  • பத்து வயது மகன் முன்னால் அடித்து உதைத்து இழுத்து செல்லுதல்

இதற்குப் பெயர்தான் ஹிப்போக்ரசியா?

The Truth about Hypocrisy: Scientific American :: By Scott F. Aikin and Robert B. Talisse: “Charges of hypocrisy can be surprisingly irrelevant and often distract us from more important concerns”

நான் விரும்புவது நமீதாவைத்தான்

மக்கள் என்ன விரும்புகிறார்களோ அதைத்தானே தர முடியும்?

வாசகர்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்பது முந்தைய காலத்தில் புரியாத புதிராக இருந்தது. இன்றைய சூடான இடுகைகள் காலத்தில் ‘நான் அதெல்லாம் படிப்பதேயில்ல’ என்று வெளியில் மேனாமினுக்கி விட்டு, கதவ சாத்தி க்ளிக்கினாலும் வெளியில் தெரிந்துவிடுகிறது.

அமெரிக்க தொலைக்காட்சிகளுக்கு இந்த விஷயம் தெரிந்திருக்கிறது. மும்பை சாலைகளில் சகட்டு மேனிக்கு தீவிரவாதிகள் சுட்டுக் கொண்டிருக்க, அமெரிக்க டிவி நிறுவனங்கள் அதைக் கண்டுகொள்ளவில்லை.

பாஸ்டன் க்ளோபும் நியு யார்க் டைம்சும் தலையங்கக் கட்டுரை தீட்டினாலும் என்ன பயன்? யாரும் அதை படிக்கவில்லை என்கிறது இந்த அலசல்

Fluff wins | Weekly Dig

So, you would think that the tragic events that shook Mumbai last Wednesday would have interrupted all that noise. You would be wrong. In fact, on Wednesday night, none of the networks cancelled their very important programming—like Private Practice and Law & Order—to deliver breaking news (at that point, we knew about the hostage situation and 80 people had been declared dead)

if you look at the Globe’s most emailed stories for this past week, the popular articles were overwhelmingly asinine. In first place, with 1,049 recommendations, was “Facebook Broke My Heart,”

Then stories on the SAT not being as important to college admission as it used to be, rats sniffing out bombs and 25 things to do in Boston for under $25 … all of these came before the headlining story on boston.com on Wednesday when the Mumbai attacks began. Not only did the Mumbai story come in sixth place during an incredibly slow news week, the stupid Facebook story was emailed twice as many times (1,049 times, compared to 495).

The top-ranking emailed stories for the Times were an op-ed piece about why we should be angry about the Citibank bailout

The second most-emailed story was about an evangelical TV host who preached from a giant bed with a paisley cover

And then there was the fucked-up story about Black Friday shoppers trampling a Wal-Mart employee to death.

“When they were saying they had to leave, that an employee got killed, people were yelling, ‘I’ve been on line since yesterday morning,’ ” Ms. Cribbs told The Associated Press. “They kept shopping.”

Because, c’mon, priorities! Speaking of priorities, this story ranked below a review of the new Blackberry, but above anything on Mumbai.

Why didn’t the Mumbai attacks merit more attention from us readers? The same reason there were profiles of Americans like the rabbi from Brooklyn and the Virginian father and daughter, and relatively nothing on the estimated 158 Indians killed (out of a total of about 180 fatalities) … because we’re constantly looking for ourselves in everything we consume, and Americans can’t identify with hand grenades and burning hotel rooms like we relate to internet stalking and Black Friday.

வலைப்பதிவுகள் – அடுத்த கட்டம்

தமிழ்ப்பதிவுகளுக்கு அடுத்த கட்டம் என்ன ஏது என்றெல்லாம் ஸ்பஷ்டமாக விளக்குமாறு கொக்கிப் பிடி போடாவிட்டால், ஐந்தாவது ஆண்டில் இருக்கும் தமிழ் தட்டச்சும் நல்லுலகம் அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்ந்து விட்டதாகவே தோன்றுகிறது.

ஏன்?

  • ஏற்கனவே பதிவுகள் என்ற அளவில் உள்ளே வந்து, புண்ணூட்டங்களில் – சிறு பத்திரிகையை மிஞ்சும் அளவிலும், உள்ளடக்கத்தில் – நாப்கினைக் கூட நிரப்பாத அளவிலும் மறுமொழி வாங்கி; ஒதுங்கிய ‘பெரியவர்கள்’ மீண்டு, தங்களுக்கென வலையகம் அமைத்திருப்பது. (பாரா | எஸ் ரா)
  • தினமலர் எல்லாம் பதிவை எடுத்து உதாரணம் காட்டி அச்சு ஊடகத்துக்குக் கொண்டு சென்றாலும், செக்சுக்கு நிகராக அலைந்து விழும் கூட்டத்தை, பதிவுலகத்துக்கு இட்டுக் கொண்டு வந்த விகடனின் கைங்கர்யத்தாலும் அதற்கு நிகராகத் தொடரும் ஜெயமோகனின் க்வாலிடியாலும்!
  • பதிவுகளில் எழுதியதே புத்தகமாக வருவது தவிர, பிரத்யேகமாக எழுதிக் கொடுக்க வல்லுநர்களை உருவாக்கித் தந்திருக்கிறது. குப்புசாமி செல்லமுத்து போன்றோரை சொல்லலாம்.

மாற்று மெச்சூர் ஆகிவிட்டது, தமிழ்மணம் தடுக்காமல் தரவுதளமாகிவிட்டது என்று அடுக்கிக் கொண்டே போக ஆசை.

நிதர்சனமாக நண்பர்களைக் கூப்பிட்டு சில காரியங்களை கடந்த வாரத்தில் சோதித்துப் பார்த்தேன்.

  1. தமிழ் வோர்ட்பிரெஸில் பதிவைத் தொடக்குவது (என்னுடைய உதவி இல்லாமல்; கணினி நிரலாளர்/பயனர்கள்)
  2. ஜெயமோகன்.இன், தமிழ் கணிமை போன்ற இடங்களுக்கு செல்ல வைத்து, தொடர்ந்து செல்வாயா/செல்கிறார்களா என்று கவனிப்பது
  3. குமுதம்.காம், தட்ஸ்தமிழ் ஆகியவற்றுடன் எம்.எஸ்.என், ஏஓஎல், யாஹூவை ஒப்பிடுதல்
  4. தமிழ்மணம், தேன்கூடு புரட்ட வைத்தல்

ஆசிரியர் பாடம் எடுப்பது போன்ற கசப்புடனே பெரும்பாலோர் அணுகினார்கள். வோர்ட்பிரெஸ் தமிழாக்கம் புரிந்துகொள்ள சிரமப்பட்டார்கள். ஆங்கில இடைமுகம் கண்டபின் பரவசமானார்கள்.

‘எம்.எஸ்.என், யாஹூ எல்லாம் அதே செய்திகளைத்தானே… தமிழ்ப்படுத்தியிருக்கிறது? நாங்க சன் நியூஸே பார்த்துக்கிறோம்’ என்றார்கள்.

குமுதம் வீடியோ நேர்காணல் போல் எங்கு கிடைக்கும் என்று தேடிப் பார்த்தார்கள். சின்னப்பையன் போன்ற விஷயங்களை மேலும் தரும் இடங்களை வினவினார்கள். ‘பிரமிட் சாய்மீரா மாதிரி குமுதமும் விகடனும் கூட வலைப்பதிவு கொடுக்கிறதா? அதற்கு வழிகாட்டேன்…’ என்று பிரியப்பட்டார்கள்.

மொத்தத்தில் ‘தானாகக் கனியாத பழத்தை தடி கொண்டு பழுக்க வைக்கலாகாது’ என்பதற்கேற்ப ஸ்பூன் ஃபீடிங்கை நிறுத்திவிட்டு இந்தப் பதிவை எழுத ஆரம்பிக்க வேண்டியதாயிற்று.

இன்றைய பாஸ்டன் க்ளோப் – இரு கட்டுரைகள்

1. வெனிசுவேலாவின் ஹ்யூகோ சாவெஸுக்கும் க்யூபாவின் ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவுக்கும் உள்ள வித்தியாசமும், தேர்தல் முடிவும்: Democracy stirs in Venezuela – The Boston Globe

A majority of voters decided that they didn’t want another Fidel Castro, Chávez’s role model. But to give Chávez his due, he allowed the opposition to make its case and let the votes be counted honestly. Castro would never tolerate this open democratic process.

Even with popular disenchantment, Chávez lost by only 49 to 51 percent.

2. போர்க்களத்தில் ரிப்போர்ட்டராக வேலை பார்த்ததால் கிடைக்கும் சிறைவாசம்: A snapshot of injustice – The Boston Globe

US and Iraqi officials have no excuse for holding him for 19 months without giving him a chance to contest the charges, or even to know exactly what they are.

Officials released several journalists working for Reuters after months of detention without ever bringing charges against them.

“makes a mockery of the democratic principles of justice and the rule of law that the United States says it is trying to help Iraq establish.”

Outspoken California editor shot Dead

வீடியோ: Oakland Remembers Slain Journalist

செய்தி: Inside the Oakland Bakery Linked to Slain Newsman – Newsweek National News – MSNBC.com

Founded in the 1970s, when Oakland was home to the Black Panthers and the nationwide Black Pride movement, the Bakery was far more than a bread shop. Under Bey, its charismatic patriarch, who preached a doctrine of discipline and black self-reliance and once ran for mayor of Oakland, the Bakery peddled health food and offered job training for underprivileged youth and ex-cons, earning the trust of city officials.

Police say the bakery’s handyman, 19-year-old Devaughndre Broussard, confessed to shooting Bailey in broad daylight as he walked to work at the Oakland Post, a black community newspaper, because he was upset about Bailey’s coverage of the business’s finances.

Shortly after Bey’s death, his successor, the Bakery’s CEO, was found in a shallow grave in the Oakland hills. One of Bey’s sons took over the business, only to die a short while later in a failed carjacking. No charges were ever filed. Yet even as some of Bey’s feuding heirs terrorized the community–and each other–attacking liquor stores owned by Muslims in 2005 and allegedly kidnapping and robbing a woman to get money for the failing business last year, community officials continued to support the Bakery, which is now in bankruptcy proceedings.

Oakland has a history of looking the other way when it came to Your Black Muslim Bakery. In 2002, Bey was charged with raping underaged girls in the extended Bakery “family”–a group of underprivileged youth who were offered jobs and boarding–fathering a child by one who was only 13. He pled not guilty, then died of cancer in 2003 while awaiting trial.

‘Aachi Ungal Choice’ Uma on Bloggers, Reviews, Harsh Criticism

Uma karunanidhi SunTV Kalainjar TV

விமர்சனங்களைக் குறித்து வைரமுத்து என்ன சொல்லி இருக்கிறார்?

விமர்சனங்கள் ஒருவரை செதுக்க வேண்டும்;
அவர்களின் வாழ்வை சிதைக்கக் கூடாது.


இணைய விமர்சனங்களைக் குறித்து உமாவின் விமர்சனம்:

பத்திரிகையாளர்கள் பண்ணுகிற விமர்சனம் எல்லாம் எவ்வளவோ பரவாயில்லீங்க…

இந்த இண்டெர்னெட்டில் வந்து இந்த பிளாகிங்கறப் பேரில படிச்சவங்க வந்து இந்த மீடியா பீப்பிளப் பத்தி அசிங்கமா எழுதறது, விமர்சனம் பண்ணுறது ரொம்ப வெட்கத்துக்குரியது. வேதனைக்குரியது.

படிச்சவங்க பண்ணுறதுதான் ரொம்ப வருத்தமா இருக்குது.

ஆச்சி உமாவுக்கு என்னோட சாய்ஸ் பாட்டு

‘உங்கள ஒண்ணும் செய்ய மாட்டோம்;
நாங்க தப்பு ஏதும் பண்ண மாட்டோம்.’