மாதாந்தத் தொகுப்புகள்: ஜனவரி 2004

முரண்பாடுகள் – இந்திரா பார்த்தசாரதி

SAMACHAR — The Bookmark for the Global Indian:

தெய்வத்தின் லௌகீகப் பயன்பாடு

இந்தியர்களைப் பற்றி ஒரு தவறான கருத்து மேல் நாடுகளில் பரவியிருக்கிறது. நமக்கு ‘இந்த’ உலகத்தைக் காட்டிலும், மேலேவுள்ள ‘அந்த’ உலகத்தைப்பற்றித்தான் எப்பொழுதும் சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கிறோமென்று. அமரர் ஏ.எஸ்.பி அய்யர், இதைப் பற்றிக் கூறியதொன்று நினைவுக்கு வருகிறது. ‘நமக்கு எப்பொழுதுமே கைலாஸமோ அல்லது வைகுண்டத்தைப் பற்றித்தான் அக்கறை என்றால், இந்தியாவின் ஜனத்தொகை அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறதே, இதற்கு என்ன சொல்லுகிற¦ர்கள்?’
நியாயமான கேள்வி.

இந்தியாவை மேல்நாட்டினருக்கும், இந்தியருக்குமே விளக்கிக்கொண்டிருந்த காலனி ஆட்சிக் காலத்து மேல்நாட்டு இந்தியவியல் விற்பன்னர்கள், இந்தியர்களுக்கு லௌக¦கத்தைக்காட்டிலும் ஆன்ம¦கத்தில்தான் அதிக ஈடுபாடு என்ற அபிப்பிராயத்தை உலகமெங்கும் உருவாக்கி விட்டார்கள். சுதந்திரத்துக்குப் பின் உருவான அரசியல், அதிகார வர்க்கங்களைப் பற்றி அவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை. ஏன், இப்பொழுது ஆன்ம¦கத்தையும் சந்தைப் பொருளாக்கிவிட்ட பெருமை நம்முடையது என்பதை யாரால் மறுக்கமுடியும்?

நம் சமய வழிபாட்டு விழாக்கள் அனத்துமே லௌக¦க சௌகர்யங்களுக்காகத்தான்.

மார்கழிமாதத்துப் பாவை நோன்பு எதற்காக? இம்மாதத்தில், குளிர்ப்பருவத்தில், விடியற்காலையில் ந¦ராடிவிட்டு, ஆண்டாளின் ‘திருப்பாவை’ 30 பாசுரங்களையும் பஜித்துக்கொண்டே வ¦திவலம் வருவது மரபு. பன்னிரண்டு ஆழ்வார்களில், ஆண்டாள் ஒருவர்தாம் பெண்பாற்புலவர். கிருஷ்ணனை மணாளனாகப் பெறுவதற்காகப் பாடப்பட்டது ‘திருப்பாவை’ என்கிறார்கள். கண்ணன் வாழ்ந்த காலத்தில் வாழும் ஆயர் குலப் பெண்ணாகத் தம்மை பாவித்துக்கொண்டு, ஆயர்பாடியிலிருக்கும் மற்றைய கன்னியர்களோடு, ஆற்றுக்குச் சென்று ந¦ராடிய பிறகு கண்ணனை வழிபடும் நோன்பு இது.

கிருஷ்ணனாகிய ஸ்ரீமந் நாராயணன் ஒருவன் தான் புருஷோத்தமனாகிய பரமாத்மா, ஆயர்பெண்கள் ஜ¦வாத்மா என்று ‘திருப்பாவை’க்கு ஆன்ம¦க விளக்கம் கூறியுள்ளனர் நம் பெரியோர்கள். ‘கொங்கைகளுக்கும்’ இரகஸ்யார்த்தம் சொல்லுகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

‘திருப்பாவை’ ஆன்ம¦கத்தை மட்டுந்தானா சொல்கிறது?..

தை மாதத்தில் அறுவடை நடக்கும். மார்கழி மாதம், தையில் நல்ல விளைச்சலை வேண்டிக் காத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். நல்லது ஏற்பட வேண்டுமென்றால், தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்கவேண்டும் என்பது அக்காலத்து நம்பிக்கை. அதனால்தான், மார்கழிக் குளிரில், விடியற்காலையில், ஆற்றுக்குச் சென்று குளிக்கிறார்கள். நெய்யோ, பாலோ உண்பதில்லை. அணிகலன்கள் பூணுவதில்லை. ‘திருப்பாவை’யை ஊன்றிப் படிக்கும்போதுதான், நல்ல அறுவடையை வேண்டிப் பாடப்பட்ட பாடல்கள் இவை என்பது புலப்படும். ‘ஆழிமழைக்கண்ணா, ஒன்று ந¦ கை கரவேல்’ என்கிற ஆண்டாள் என்ன வேண்டுகிறார்? ‘தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழை போல், வாழ உலகினில் பெய்திடாய்’.

அப்படி மழை பெய்தால் அவர்கள் தைத் திங்களில் அடையப்போகும் சம்மானம் என்ன? சூடகம், தோள்வளை, தோடு, செவிப்பூ, பாடகம் போன்ற பல வகையான அணிகலன்களை அவர் அணிவார்கள். நல்ல ஆடை உடுப்பார்கள். இதற்கெல்லாம் மேலாக அவர்கள் விரும்புவதென்ன? ‘பாற்சோறு மூட நெய் முழங்கை வழிவார’ உண்ண இருக்கும் வளமான விருந்து!

இறைவனையே அம்பரமாகவும் (ஆடை) தண்ண¦ராகவும், சோறாகவும் உருவகக்கின்றார் ஆண்டாள். ‘உண்ணும் சோறும், பருகு ந¦ரும், தின்னும் வெற்றிலையெல்லாம் கண்ணனே’ என்றார் நம்மாழ்வார். இதைவிட யதார்த்தமான, லௌக¦கமான உவமைகள் வேறு என்ன இருக்க முடியும்? ‘உண்ண உணவு, பருக ந¦ர், போகத்துக்கு வெற்றிலை’ என்று ஈடு விளக்கம் கூறுகின்றது. ‘எனக்கு வேண்டியது, ஒரு ரொட்டித் துண்டு, ஒரு வண்ண மலர்; ரொட்டி, வாழ்வதற்கு, மலர், வாழ்வதற்கு அர்த்தம் கற்பிக்க’ என்கிறது ஒரு பர்ஸியக் கவிதை.

பாவை நோன்பின் பயனைத் தெளிவாக மூன்றாவது பாடலிலேயே கூறிவிடுகிறார் ஆண்டாள்.

‘ஓங்கி உலக்களந்த உத்தமன் பேர் பாடி
நாங்கள் நம் பாவைக்குச் சாற்றி ந¦ராடினால்,
த¦ங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள் மும்மாரிப் பெய்து
ஓங்கு பெருஞ் செந்நெலூடு கயல் உகள
பூங்குவளைப் போதில் பொறிவண்டு கண்படுப்பத்
தேங்காதே புக்கிருந்த ச¦ர்த்த முலைப் பற்றி
வாங்கக் குடல் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ந¦ங்காத செல்வம். . . .’

நாடு வளம் பெற வேண்டுமானால், நாட்டு மக்கள் அனைவருக்கும் செல்வம் வேண்டும் என்று வெளிப்படையாக இறைவனிடம் லௌக¦கக் கோரிக்கை வைக்கிறார் ஆண்டாள். இதுதான் உண்மையான ஆன்ம¦கம்.

இந்திரனை வழிபடுகின்ற ஆயர்களிடம் கிருஷ்ணன் என்ன கூறுகின்றான்? ‘கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு தெய்வத்தை வழிப்பட்டு என்ன பயன்? நமக்குப் பயன்படுகின்ற, நமக்கு நிழல் தரும் மரங்களையும், ஆடு, மாடு மேய்பதற்கான புல் வெளிகளையும் உடைய காடுகள் நிறைந்த இம்மலை,கோவர்த்தன கிரியை வணங்குவோம்’ என்கிறான்.

தெய்வத்தின் லௌக¦கப் பயன்பாட்டை நன்கு உணர்ந்தவர்கள் இந்தியர்கள்.


பிலாட்டோவின் சக்கரம்

‘பிலாட்டோவின் சக்கரம்’ என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?
முதலில் ‘ஜனநாயக’த்தைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். ‘டெமோஸ்’ (மக்கள்) என்ற கிரேக்க சொல்லிலிருந்து வந்தது ‘டெமொக்ரஸி’(ஜனநாயகம்). பெரிக்லெஸின்(கி.மு. 460-430) மறைவுக்குப் பிறகு, கிர¦ஸில் ஜனநாயகம் தழைக்கத் தொடங்கியது. ஆனால், பிலாட்டோவுக்கு, இது அவ்வளவு உற்சாகத்தைத் தரும் செய்தியாக இல்லை. அவர் கூறினார்: ‘இப்பொழுது என்ன நடந்துகொண்டிருக்கிறது? அராஜகத்தைச் சுதந்திரம் என்கிறார்கள். ஊதாரித்தனத்தைப் பொருளாதர மேம்பாடு என்கிறார்கள். வன்முறையை வ¦ரம் என்கிறார்கள். வயதானவர்கள் கூட இளைஞரைப் பின்பற்றிக் காலத்துக்கேற்ற கோஷம் எழுப்புகிறார்கள். சட்டத்தை அநுசரிப்பது என்பது பிற்போக்கானக் கருத்தாக மாறிவிட்டது. எதுவும் அளவுக்கு ம¦றினால், எதிர் விளைவு ஏற்படும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. ஜனநாயகத்தின் எதிர்விளைவு சர்வாதிகாரம். இதை மக்கள் உணர வேண்டும்’.

தற்காலத்திய நம் இந்தியாவைப் பற்றி பிலாட்டோவுக்கு எப்படித் தெரிந்திருக்கக்கூடும் என்பது நியாயமான கேள்வி! ஏதென்ஸைப் பொறுத்தவரையில், பிலாட்டோ கூறியது நடந்துவிட்டது. ஏதென்ஸில், பணக்காரர்கள் இன்னும் பெரிய பணக்காரர் ஆனார்கள். ஏழைகள் இன்னும் பெரிய ஏழைகள் ஆனார்கள். ஏதென்ஸில் ஜனநாயகம் என்பது கேலிக்கூத்தாயிற்று. ஏழைகளுடைய வாக்குகள் விலைக்கு வாங்கப்பட்டன.

வில் டூரன்ட்(Will Durant) கூறுகிறார்: ‘கோடீஸ்வரர்கள், செனட் பிரதிநிதிகளையும், மக்கள் வாக்குகளையும் விலைக்கு வாங்கினார்கள். விலைக்கு வாங்க முடியாவிட்டால் கொலைகள் நடந்தன. நாட்டாண்மைக்காரர்களுக்கு வாக்கு அளிக்காதவர்களுடைய வ¦டுகள் எரிக்கப்பட்டன’.

நம் அரசியல்வாதிகள் பிலாட்டோவையோ, வில் டூரன்டையோ படித்திருக்கக்கூடிய வாய்ப்பில்லை. கிரேக்க, ரோமானிய வரலாறுகளை அவர்கள் அறிந்து வைந்திருப்பார்கள் என்றும் அவர்கள் ம¦து குற்றம் சாட்ட முடியாது. ஆனால் சரித்திரம் அலுப்பு, சலிப்பு இல்லாமல் எப்படித் திரும்ப நடக்கிறது?

ரோம வரலாற்றில், தொல்குடிச் செல்வந்தர்கள் (Aristocrats), பாம்ப்யியை அழைத்து சட்டத்தை நிலைநாட்டச் சொன்னார்கள். சாதாரண மக்கள் இதற்கு ஜூலியஸ் ஸ¦ஸரை நாடினார்கள். ஸ¦ஸரால்தான் ஜனநாயகம் பிழைக்கும் என்று ஒரு சாதாரணக் குடிமகன் நம்பினான். ஜனநாயகத்தின் பேரில் பதவிக்கு வந்த ஸ¦ஸர் விரைவில் சர்வாதிகாரியானான்! அவன் முடியை நாடுகிறானென்று குற்றம் சாட்டப்பட்டுக் கொலை செய்யப்பட்டான். பிறகு என்ன நடந்தது? அவன் சகோதரியின் மகன் அகஸ்டஸ், மக்களின் ஒப்புதலுடன் மாமன்னனாக முடிசூட்டிக் கொண்டான்! பிலாட்டோவின் சக்கரம், வட்டமாகச் சுற்றி பழைய நிலையிலேயே வந்து நின்றது!

பிஜு பட்நாய்க்யை ஞாபகம் இருக்கிறதா? அவர் ஒரு சமயம் கூறினார்: ‘ஜெயின் டயரியில் (ஹாவாலா புகழ் ஜெயின்) மன்மோகன்சிங் பெயர் இடம் பெறவில்லை. ஆகவே அவர்தான் இந்தியாவின் பிரதமராக இருக்கத் தகுதியானவர்’ என்று. (மேற்குவங்க கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் சோம்நாத் சாட்டர்ஜி சம¦பத்தில் இதைத்தான் சொன்னாரென்று பத்திரிகைகளில் செய்தி வந்தது. அதாவது மன்மோகன்சிங் பிரதமராவதைப் பற்றி அவர் கட்சிக்கு எந்த ஆட்சேபணையும் இல்லை என்ற செய்தி. ஆனால் தாம் அவ்வாறு சொல்லவில்லை என்பதை அவர் பலக¦னமாக மறுத்துவிட்டார்.)

ஜெயின் டயரியில் பெயர் இடம் பெறவில்லை என்பதுதான் தகுதி என்றால், இந்தியாவின் அரசியல்வாதிகளைத் தவிர இந்தியக் குடிமக்கள் அனைவருமே பிரதமராவதற்குத் தகுதி பெற்றவர்கள் என்று இதற்கு விளக்கம் கூறப்பட்டது! இப்பொழுது ஜெயினுக்குப் பதிலாக டெல்கி! டெல்கியினால் ஆதாயம் பெறாதவர்களென்று பட்டியலிட்டால், அந்த லிஸ்ட் மிகக் குறுகியதாகத்தான் இருக்கும் என்கிறார்கள்.

ரோமுக்கும் இந்தியாவுக்கும் வரலாற்றில் மட்டுமல்ல, இப்பொழுதும் உறவு வகையில் ஒரு நெருங்கிய பிணைப்பு இருக்கின்றது என்பது நம் அனைவருக்கும் தெரிந்த விஷயந்தான்! நடக்க இருக்கும் தேர்தலில், இந்தப் பிணைப்பு இன்னும் இறுகப் போகின்றதா என்பதுதான் கேள்வி!


முரண்பாடுகள்

அண்மையில் ஒரு சிறு பத்திரிகையில், எதிர்க் கலாசாரத்தை வற்புறுத்துவதாக நினைத்துக்கொண்டு, ‘டால்ஸ்டாய் போன்ற அறநிலைவாதிகளும்.. ‘என்று எழுதியிருந்தார் அக்கட்டுரை ஆசிரியர். டால்ஸ்டாய் நூல்களை அவர் படித்திருக்கமாட்டார், அல்லது, படித்திருந்தாலும் டால்ஸ்டாயைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்று தோன்றியது. டால்ஸ்டாய் என்ற மனிதருக்கும், அவர் எழுத்துக்கும் முரண்பாடுகள் உண்டு என்பது உண்மைதான்.

‘அறநிலைக் கோட்பாடு எதுவுமற்ற படைப்பாளி’ என்று அவர் சித்திரித்த ஷேக்ஸ்பியரை அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றாலும், இவர்கள் இருவருடைய படைப்புக்கள் மட்டிலுந்தான், கலையும் இயற்கையும் வெவ்வேறானவை அல்ல என்ற ஒரு மகத்தான உண்மையை நம்மால் உணர முடியும். ஷேக்ஸ்பியரின் ‘கிங் லியரை’யும், டால்ஸ்டாயின் ”The Kreutzer Sonata’ வையும் ஒருங்குசேர படித்தால் இது விளங்கும். இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், டால்ஸ்டாயிக்கு ‘கிங் லியர்’, அறவே பிடிக்கவில்லை. அவர் இந்த நாடகத்தைப் பலமாகத் தாக்கி எழுதியிருக்கிறார்.

ஆனால் ஷேக்ஸ்பியரின் Falstaff அவருக்கு மிகவும் பிடித்தமான கதாபாத்திரம். உலகில் புனிதமானது என்று எதுவுமே இல்லை என்பதைத் தவிர வேறு எதுவுமே அறியாத Falstaff யைக் கொண்டாடும் டால்ஸ்டாய்க்கு ‘கிங் லியர்’ ஏன் பிடிக்கவில்லை என்பது ஒரு பெரிய இலக்கியப் புதிராக இருக்கிறது.

தம்மை ஓர் அறநிலைக் கோட்பாட்டுவாதியாக அறிவித்துக்கொண்ட டால்ஸ்டாயை, அவர் படைத்த இலக்கியங்களில், அவர் தம்மை அறிவித்துக்கொண்டபடி, ஒற்றைப் பரிமாண அறநிலைக் கோட்பாட்டுவாதியாகக் காண முடியாது. டால்ஸ்டாயை மேலெழுந்தவாரியாகப் படிக்கின்றவர்கள் அவர் தம்மைப் பற்றிச் செய்துகொண்ட சுயவிமர்சனத்தின் அடிப்படையில் அவர் இலக்கியத்தை மதிப்ப¦டு செய்வதுதான் தவறு.

ஒற்றைப் பரிமாண அறநிலைக் கோட்பாட்டு வாதியால் ‘அன்ன கர¦னா’ எழுதியிருக்க முடியுமா? ‘The Kreutzer Sonata’ படைத்திருக்க முடியுமா? ”Hadji Murad”யைத்தான் அவரால் நினைத்துப் பார்த்திருக்க முடியுமா? ‘போரும் சமாதானமும்’ என்ற நாவலில், ‘போர்’தான் வில்லன், ‘சமாதானம்’தான் கதாநாயகன் என்று சொல்லமுடியுமே தவிர, கதாபாத்திரங்களைப் பொருத்தவரையில், இவன் நல்லவன், இவன் கெட்டவன் என்று மதிப்ப¦டு செய்வது பொருந்துமா?

‘Hadji Murad’ ஓர் அற்புதமான நாவல். தேசபக்தி, நட்பு, நல்லொழுக்கம் போன்ற பல அறநிலைக் கோட்பாட்டு விஷயங்கள், விவாதத்துக்கு உள்ளாகின்றன. Murad, நம்மூர் ‘மருதநாயகம்’ போல் ஓர் துன்பவியல் கதாபாத்திரம். ஏமாற்றப்பட்டும், காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டும் அவன் பல தடவை கட்சி மாறுகின்றான். இறுதியில், மரணம் அவனைப் புனிதப்படுத்துகிறது. ”The Kreutzer Sonata’வின் கதாநாயகன் -பேர் நினைவில்லை- தன் மனைவியைக் கொல்கின்றான். அவன் கதையைக் கேட்டபிறகு அவன் ம¦து நமக்கு அநுதாபம் ஏற்படச் செய்கிறது, டால்ஸ்டாயின் கலை. இதைப் படிக்கும்போது, எது தப்பு, எது சரி என்ற பிரச்னையே நம் மனத்தில் எழவில்லை.

டால்ஸ்டாய் என்ற கலைஞன் தான் அவர் படைப்புகள் அனைத்திலும் வெற்றிப் பெறுகின்றான். ‘ஒரு மனிதனுக்கு எவ்வளவு நிலம் வேண்டும்?’ என்ற அவருடைய சிறுகதைதான், உலகில் எழுதப்பட்டிருக்கும் சிறுகதைகளில் மிகச் சிறந்தது என்கிறார் ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ். ஆக்ரோஷமான தார்ம¦கக் குரலைக் காட்டிலும், ‘irony’தான் இக்கதையின் அடிநாதம். இதுதான் ஓர் உயர்ந்த அழகுணர்வு மிகுந்த படைப்பாளியின் அடையாளம்.


‘தேச பக்தி’ என்ன விலை?

அண்மையில் ஒரு தனியார் தொலைக்காட்சி சானலில் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சி உள்ளூர்த் தலைவர் உணர்ச்சிகரமாகச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்: ‘பாரத நாட்டு மக்களுக்கு தேசபக்தி வேண்டாமா? ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாக நம்மை அந்நியர் சுரண்டியது போதாதா? அப்படியிருக்கும்போது, அவர்களால் வேற்று நாட்டுப்பெண்ணை (இதில் சிலேடை ஏதுமில்லை) எப்படிப் பிரதமராக ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்? அந்நியர் சுரண்டியது போதும்.’ அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்று எனக்குப் புரியவில்லை. ‘அந்நியர் சுரண்டியது போதும்’ என்றால் என்ன அர்த்தம்? தேசபக்தியோடு, நாம் சுரண்டுவோம் என்கிறாரா?

‘தேச பக்தி’ என்றால் என்ன? ”Patriotism’ ‘ என்ற ஆங்கிலச் சொல்லின் தமிழ் ஆக்கம் ‘தேசபக்தி’. ”’Patriotism’ ” என்ற சொல், கிரேக்க வேர்ச்சொல் ”patria”, அதாவது, ‘ ஒரு குழுவின் தலைவன்’ (ஆண்பால்) என்பதிலிருந்து வந்தது. வால்டர் ஸ்க¦ட் கூறுகிறார்: ‘ தந்தை நாட்டின் ம¦து ஒருவனுக்கு இருக்கும் பாசம்’, என்று. ஆகவே, ‘தேச பக்தி’ என்பது, ஒரு த¦விர ஆண்பால் உணர்வு. இது பா.ஜா.க வின், ‘பாரத் மாதா’ உணர்வோடு எப்படி ஒத்துவரும் என்று தெரியவில்லை. குழுவினப் போராட்டங்களில், தலைவனுக்காகப் போராடி, அவனை வெற்றிப் பெறச் செய்தல்தான் அந்தக் காலத்தில் ”Patriotism’ ‘ ஆகக் கருதப்பட்டது. இது தேசத்தோடு பிணைக்கப்பட்டது பிற்காலத்தில்தான்.

சோழன் கரிகாலன் வெற்றிப் பெறவேண்டுமென்று, பூம்புகார் போர்வ¦ரர்கள் தங்கள் தலைகளைத் தாமே கொய்து பலிப¦டத்தில் சமர்ப்பணம் செய்வதாகச், ‘சிலப்பதிகார’த்தில் ஒரு குறிப்பு வருகிறது. (நாம் தற்காலத்தில், அந்தக் காலத்திலிருந்து வெகு தூரம் தள்ளி வந்துவிட்டோம் என்று சொல்லிவிட முடியாது.) முடியாட்சி துவங்கிய பிறகு, நாட்டரசனின் ‘புனிதம்’, நாட்டுக்கும் ஏற்றப்பட்டு, ‘தேசபக்தி’ என்ற கருத்து உருவாகியது. ‘அரசனின் புனிதம்’ (The Divinity of the Ruler) என்பது, மத்திய ஐரோப்பாவில் மட்டுமன்று, நம் நாட்டிலும் இருந்திருக்கிறது. தொல்காப்பியர், இதை ‘பூவை நிலை’ என்கிறார். ‘திருவுடை மன்னரைக் காணின் திருமாலைக் கண்டேனே’ என்கிறார் நம்மாழ்வார். தேசியமும், தேசபக்தியும், ஆக்ரோஷமாக ஒன்றுகூடும்போது பிறப்பதுதான், ‘நாஸிஸம்’ (Nazism).

செப்டெம்பர் 11 க்குப் பிறகு, அமெரிக்காவில், யார் யாருக்கு தேசபக்தி இருக்கின்றது, யார் யாருக்கு இல்லை என்ற கேள்வி எழுந்தது. வ¦திகளில் சென்ற எல்லா கார்களிலும், அமெரிக்க தேசியக் கொடி! ”I LOVE AMERICA’ ‘ என்ற வாசகம் எல்லா வ¦டுகளையும் அலங்கரித்தது. ஒருவருடைய தேசபக்தி இதன் அடிப்படையில்தான் கணிக்கப்பட்டது. அரசாங்கம் ‘தேசபக்திச் சட்டம்’ என்று ஒரு புதிய உத்தரவைப் பிறப்பித்தது.

‘மாக்கார்த்தியிஸம்’ திரும்பி வந்துவிட்டது என்று சொன்னார் Edward Said. ஆனால் புஷ் இதைப் பற்றிக் கவலைப் படவில்லை. ஆனால், சம¦பத்தில், ஓர் அமரிக்க ந¦தி மன்றம் இச்சட்டத்தின் பல விதிகள் அரசியல் சாஸனத்துக்கு முரணானவை என்று த¦ர்ப்பு அளித்துவிட்டது!.

அரசியலிலும், விளையாட்டுத் துறைகளிலும், ‘தேச பக்தி’ என்பது, சமய பக்தியைப் போல் ஒரு லாபகரமான விஷயம். தொலைக்காட்சி சானலில் பேசிய அரசியல் தலைவர், ‘அந்நியர் சுரண்டியது இனிப் போதும்’ என்று தெளிவாக இதை விளக்கிக் கூறிவிட்டார். இதைத்தான் ஆங்கிலத்தில் ”Freudian slip’ ‘ என்பார்கள்.

போன நூற்றாண்டிறுதியில், பூகோள வரைபடமே மாறிவிட்ட போது, ‘தேசபக்தி’ என்பதற்கு என்ன அர்த்தம் சொல்லிவிடமுடியும்? போலந்துகாரர்கள், ‘எங்கள் தேசியக் கவிஞர்’ என்று கொண்டாடிய மிட்ச்கேவிச் இன்று லிதுவேனிய நாட்டவராகிவிட்டார்! ஜான்ஸன் சொன்னது போல, ‘தேச பக்தி என்பது அயோக்கியர்களின் இறுதிப் புகலிடம்’. ஜான்ஸனுக்கு அவ்வாறு சொல்ல உரிமையும் இருந்தது. அவர் வறுமையுற்றிருந்த நிலையிலும், ஆங்கில அகராதி உருவாக்கியவர்களில் முதல்வர் என்பதற்காக, அரசாங்கம் தருவதாகவிருந்த நிதி உதவியை ஏற்க மறுத்துவிட்டார்! ‘தேச பக்தியை’ப் பற்றிப் பாடிய முதல் கவிஞர் வால்டர் ஸ்காட்டுக்கு, ‘சர்’ பட்டம் கிடைத்தது!

நம் விளையாட்டு வ¦ரர்கள், ‘நாட்டுக்காக விளையாடும்போது என்ன பெருமையாக இருக்கிறது, தெரியுமா?’ என்று கூறுவதின் போலித்தனம், போன ஆண்டு, உலகக் கிரிக்கட் போட்டியின் போது, தங்கள்’ தேசபக்தி’யின் விலையை கிரிக்கெட் போர்டிடம் நிர்ணயித்த சமயம், நமக்கு விளங்கிவிட்டது! இன்று எத்தனை ஆப்பிரிக்க இனத்தவர், ஐரோப்பிய நாடுகளின் சார்பில் விளையாட்டுக்களில் பங்குப் பெற்றிருக்கிறார்கள் தெரியுமா?

உலகம் இன்று ஒரு கிராமமாகிவிட்டது. ‘தேசபக்தி’, ‘தேசிய உணர்வு’ போன்ற கோஷங்களைக் கண்டு சாதாரண மக்கள் ஏமாறிவிடக்கூடாது.


‘சத்யம் என்றால் என்ன?’

இக்கேள்வியை எழுப்பியவன் ரோமானிய ஆளுனன், ஜெஸ்டிங் பைலெட். ஏசுநாதர் அவன் முன் குற்றவாளியாக நிறுத்தப்பட்டபோது, அவன் இந்தக் கேள்வியை எழுப்பினான். ஆனால், அவன் பதிலுக்காகக் காத்திருக்கவில்லை. அரசியல்வாதிகளுக்கு எது சௌகர்யமோ அதுதான் ‘சத்யம்’ என்று அவனுக்குத் தெரியும். தேர்தல் நெருங்கிக்கொண்டிருக்கும் இச்சமயத்தில், பத்திரிகைகளில், அரசியல்வாதிகளின் அறிக்கைகளில் அடிக்கடி நாம் காணும் வாசகம், ‘உண்மையைக் கூற வேண்டுமென்றால்’.

‘Alice in the wondeland’ என்ற நூலில் வரும் பிரஸித்தி பெற்ற வாசகம், ‘வார்த்தைகளுக்கு நான் சொல்வதுதான் பொருள். அவைகளுக்கென்று வேறு பொருள் எதுவும் இல்லை.’ இதுபோல், அரசியல்வாதிகள் கூறக்கூடும், ‘சத்யம் என்பது நாங்கள் எந்தச் சமயத்தில் எது சத்யம் என்கிறோமோ அதுதான் சத்யம்’.

ராஜிவ் காந்தி கொலையில் தி.மு.க வுக்குப் பங்கில்லை என்று கூறிவிடமுடியாது என்று ஜெயின் கமிஷன் இடைக்கால அறிக்கை அன்று கூறியதும் சத்யம். தி.மு,க அமைச்சர்களை வெளியேற்றினால்தான் அரசாங்கத்துக்கு ஆதரவு தருவோம் என்று சோனியாஜி சொன்னதும் சத்யம். அரசாங்கம் கவிழ்ந்ததும் சத்யம். இப்பொழுது, ஜெயின் கமிஷன் அவ்வாறு தி.மு.க வைக் குற்றம் சாட்டவில்லை என்று சோனியாஜி, புகைப்படத்துக்கென்று பிரத்யேகப் புன்னகைப் பூத்து, ஒரு பெரிய மலர்க் கூடையைத் தி.மு.க தலைவருக்குப் பரிசாகக் கொடுத்து, சத்யம் செய்வதும் சத்யம். சோனியாஜியைப் பாசம் பொங்கிட கருணாநிதி புகைப்படத்தில் பார்த்துப் புன்னகை செய்வதும் சத்யம்.

வாஜ்பாய் அரசாங்கம் அன்று கவிழ்வதற்கு செல்வி. ஜெயலலிதா காரணமாக இருந்தார் என்பதும் சத்யம். செல்வியின் நட்புதான் இன்று எங்களுக்கு பலத்த அஸ்திவாரம் என்று தமிழ்நாட்டு பா.ஜ.க இப்பொழுது சொல்லிவருவதும் சத்யம். வகுப்புவாதக் கட்சிக்குத் துணை போன தி.மு.க வுடன் நாங்கள் என்றுமே கூட்டு சேரமாட்டோம் என்று இடதுசாரிக் கட்சிகள் சத்யம் செய்ததும் சத்யம். இன்று சுயநலக் காரணங்களினால், பா.ஜ.க விடமிருந்து விலகிவிட்ட காரணத்தினால், சோரம் போன தி.மு. க. ம¦ண்டும் புனிதத்தன்மை அடைந்துவிட்டது என்று இடது சாரி கட்சிகள் தி.மு.க வுடன் கைகோத்து, ச¦ட்டுப் பிச்சைக்குக் கையேந்தி நிற்பதும் சத்யம்.

முற்போக்கு, முற்போக்கு என்று மூச்சுக்கு மூச்சு முனகும் இவ்விடதுசாரிக் கட்சிகள், ஒடுக்கப்பட்ட இனத்தை அடியோடு புறக்கணித்துவிட்டு, மேல்சாதி இன நலன்களுக்கும், குடும்ப நலன்களுக்காக மட்டுமே போராடும் ஒரு கட்சியின் மேலாண்மையை ஏற்றுக்கோண்டிருப்பதும் சத்யம்.

இந்திய ஏழை, எளிய மக்களுக்காகப் போராடும் வகையில் , ரூடி என்ற அமைச்சர், கோவாவில், மூன்று நாட்கள், அரசாங்கச் செலவில், மக்கள் வரிப் பணத்தில், மூன்று லட்ச ரூபாய் செலவில் குடும்பத்துடன் தங்கியதும் சத்யம். சுதந்திரம் பெற்ற நாளிலிருந்து இது தொடர்ந்து நடந்துவருகிறது, தம் ம¦து மட்டுந்தான் ஏன் இந்தக் குற்றச்சாட்டு என்று அவர் அங்கலாய்ப்பதும் சத்யம். ‘தேர்தல் சமயத்தில் அவர் இவ்வாறு செய்திருக்க வேண்டாம். இது தெரியாமல் செய்துவிட்ட தவறு’ என்று வெங்கையா நாயுடு கூறி இருப்பதும் சத்யம்.

‘இந்தியா ஒளிர்கிறது’. இது சத்யம்.


‘சரித்திரம் என்கிற களிமண்’

‘சரித்திரம் ஒரு குப்பைத்தொட்டி’ என்றார் ஹென்றி ஃபோர்ட். ‘குப்பைத்தொட்டி’ என்பதைக் காட்டிலும் ‘களிமண்’ என்று சொல்வது சரியாக இருக்கக்கூடும். களிமண்ணைக் கொண்டு பிள்ளையார் உருவமோ அல்லது அநுமன் உருவமோ எது வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். ‘பாரதத்தின் வரலாறு, இதுவரை, தேசபக்தி இல்லாதவர்களால்தான் எழுதப்பட்டு வந்திருக்கின்றது’ என்கிறார் மத்தியக் கல்வி அமைச்சர் முரளி மனோகர் ஜோஷி. இப்பொழுது, தேசிய புத்தக நிறுவனம், அவர் ஆணையில், பாரதத்தின் ‘சரித்திரத்தை’ தேசபக்தி உணர்வுடன் திருத்தி எழுதி வருகிறது.

லூசியன் என்கிற கிரேக்க ஆசிரியர் (கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு) அங்கதம் எழுதுவதில் பேர் போனவர். அவர் கூறுகிறார்: ‘இப்பொழுது நம் நம்நாட்டில் (கிர¦ஸில்) ஒரு புதிய தொற்றுநோய் பரவிவருகிறது. ஆள்பவர்கள் விரும்புகின்றபடி, சரித்திரம் எழுதுதல் என்கிற வியாதி. இவர்கள் (நவ¦ன சரித்திர ஆசிரியர்கள்) ‘சரித்திரம்’ என்றால் ஆள்கின்றவர்களுடைய கைத்தட்டலைப் பெறுதல் என்று நினைக்கின்றார்கள்.

சரித்திரம் என்றால், வேண்டியவர்கள், வேண்டாதவர்கள் என்று யாருமே கிடையாது. ‘History has no favourites’.) சரித்திரம் எழுத நடுவுநிலைமை உணர்வு வேண்டுமே தவிர, பக்தி உணர்வோ அல்லது பரவச உணர்வோ கூடாது ‘. அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்த லூசியன், ஆயிரத்தெண்ணூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு முரளி மனோகர் ஜோஷிகள் வரப்போகிறார்கள் என்று த¦ர்கதரிசனத்துடன் உணர்ந்து, எச்சரிக்கைச் செய்வது ஆச்சர்யந்தான்!

சரித்திரத்தை திருத்தி எழுத அரசாங்கத்துக்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது? இந்திரா காந்தி, அவர் பிரதம மந்திரியாக இருந்தபோது, சமகாலத்து வரலாற்றை அவர் நினைத்தபடி, கூலிக்கு மாரடிக்கும் அறிவுஜ¦விகளைக் கொண்டு எழுதவைத்து, அதை மைக்ரோஃபில்ம் சுருள்களாகக் ”kapsule ‘களில் வைத்து, பூமிக்கடியில் ஆழமாகப் புதைத்துவிட்டார். பின்னால் வரப்போகின்ற சந்ததியினர், அதுதான் பாரதத்தின் இருபதாம் நூற்றாண்டு வரலாறு என்று நினைக்க வேண்டுமென்பது அவர் திட்டம்.

இவ்வரலாற்றின்படி, நேரு குடும்பததைத் தவிர, வேறு யாரும் சுதந்திரத்துக்காகப் போராடவில்லை! இந்த வரலாற்றில், நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸைப் பற்றி எந்தத் தகவலுமில்லை!. ஆனால், என்ன நடந்தது? 1977ல் பதவிக்கு வந்த ஜனதா கட்சியினர் (முரளி மனோகர் ஜோஷி உள்பட) பூமியைத் திரும்பத் தோண்டி, அந்த ‘ளீணீஜீsuறீமீ’களை எடுத்து அழித்துவிட்டனர். ஜோஷி சரித்திரத்தை மறந்துவிட்டார் என்பதுதான் வருந்தத்தக்கது!

இந்த நாட்டின் பெரும்பான்மையான அறிவுஜ¦விகளுக்கு எப்பொழுதும் ஒரு விலை உண்டு. அந்த விலை தெரிந்து கொடுத்துவிட்டால் போதும். அவர்கள் தேசபக்தி விளையாட்டு விளையாட ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். ‘கூழாட்பட்டு உள்ள¦ரேல், எங்கள் குழுவினில் புகுதலொட்டோம்’ என்று பெரியாழ்வார் பாடியிருப்பது இவர்களுக்காகத்தான்.

ஷேக்ஸ்பியர் பல சரித்திர நாடகங்கள் எழுதியிருக்கிறார். அவர் காலத்திய எலிஸபெத் ராணியின் தந்தையாகிய எட்டாம் ஹென்றியைப் பற்றியும் ஒரு நாடகம் ஆக்கியுள்ளார். அவனுடைய தவறுகளையும், பலஹ¦னங்களையும் அவர் சுட்டிக் காட்டத் தயங்கவில்லை.

இது நம்நாட்டில் சாத்தியமா? ராஜராஜனை அப்பழுக்கற்ற ஆணழகனாகக் காட்டினால்தான், சரித்திர நாவல் விலை போகும். அவன் காலத்தில், கோயில் தேவதாஸிகள் ஒரு ஊர்க் கோயிலிருந்து இன்னோர் ஊர் கோயிலுக்கு வேலை மாற்றம் செய்யப்பட்டார்கள் என்ற காரணத்தினால், பலர் தற்கொலை செய்து கொண்டார்கள் என்ற தகவல் எத்தனைப் பேருக்குத் தெரியும்?

நம் அண்மைக் காலத்து அரசியல் கதாநாயகர்களைப் பற்றியே பல கட்டுக்கதைகள் நாம் உருவாக்கியிருக்கும்போது, இதுதான் நம் வரலாறு என்று எதை நாம் அறுதியிட்டுச் சொல்வது? களிமண்னைக் கொண்டு எதை நாம் பிடிக்கிறோமோ அதுதான் நம் சரித்திரம்!


ஆபாசம், அல்லது தெய்விகம்

பெயரில் நட்புரிமை தெரிகிறதே தவிர, பேச்சில் அது தெரியவில்லை, ‘சிநேகன்’ என்ற பெயரைக் கொண்ட திரைப்படப் பாடலாசிரியருக்கு. ஆபாசமாகக் கவிதை எழுதுகிற பெண்களை மௌன்ட் ரோடில் நிற்க வைத்து, அவர்கள் ம¦து பெட்ரோல் ஊற்றிக் கொளுத்த வேண்டுமென்று, அவர் ஆசையையோ, கோபத்தையோ ஒரு தனியார் தொலைக்காட்சி சானலில் வெளியிட்டிருக்கிறார்.
‘ஆபாசம்’ என்றால் என்ன? மாலதி மைத்ரி, குட்டி ரேவதி, ல¦னா மணிமேகலை, சுகிர்தராணி, சல்மா, உமா மகேஸ்வரி போன்ற கவிஞர்கள் ம¦து கொஞ்ச நாட்களாக – இந்த ‘ஆபாச’ குற்றச்சாட்டைச் சுமத்துகிறார்கள் சில மூத்தக் கவிஞர்களும், திரைப்படப் பாடலாசிரியர்களும். பெண்களின் சொல்லப்படத்தகாத உறுப்புக்களையும், பாலியல் விவகாரங்களையும், பெண் கவிஞர்களே சொல்வதுதான், இவர்களுக்கு ‘ஆபாசமாக’ப்படுகிறது. ஆண்கவிஞர்கள் விவரித்துச் சொல்லவேண்டிய விஷயங்களைப் பெண்கள் சொல்லிவிட்டால், ஆண்களின் copyright உரிமை பறிபோய்விடுமே என்ற அச்சமாகவுமிருக்கலாம்.

ஆபாசமாக எழுதப்பட்ட நூல்கள், ஆசாரமாக எழுதப்பட்ட நூல்கள் என்று எதுவுமில்லை, நன்றாக எழுதப்பட்டவை, மோசமாக எழுதப்பட்டவை என்ற இரண்டு வகைதான் உண்டு என்று ஆஸ்கார் வொய்ல்ட் கூற்றைச் சற்று மாற்றிச் சொல்வதில் தவறு ஏதுமில்லை. ரவி சுப்ரமணியன் சொல்வது போல், காலங்காலமாக அடக்கி வைக்கப்பட்ட உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதற்காக, சொல்லக்கூடாதவற்றைச் சொல்வோம் என்ற கோபத்தில், இப்பெண்கள் இவ்வாறு எழுதுகிறார்கள் என்பது, இவ்வாறு எழுதுவது ஆபாசந்தான் என்பதை ஒப்புக்கொள்வதுபோல் ஆகிவிடும். ஆண்கவிஞர்கள், பெண்களின் அந்தரங்க உறுப்புக்களை விவரித்துச் சொல்லும்போது அது அழகியல் உணர்வில் விளைந்த பரவசம், பெண்கள் தங்கள் உறுப்புக்களைத் தாங்களே சொல்லும்போது, அது ஆபாசம் அல்லது எதிர்ப்பு உணர்வின் அடையாளம் என்று ஆகிவிடுமா?

கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண்டில், ஒரு பெண்கவிஞர் எழுதிய கவிதை இது:

‘வெற்றிக் கருளக் கொடியான்தன் ம¦ம¦து ஆடா உலகத்து
வெற்ற வெறிதே பெற்ற தாய் வேம்பே ஆக வளர்த்தாளே!
குற்றம் அற்ற முலைதன்னைக் குமரன் கோலப் பணைத் தோளோடு
அற்ற குற்றம் அவை த¦ர அணைய அமுக்கிக் கட்டிரே!’

இந்தப் பெண்கவிஞர், சம காலத்திய ஆண் வர்க்கத்திடம் அசாத்திய கோபப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. அவர்களை அவர் ஒரு பொருட்டாகவே கருதவில்லை. தாமே கற்பித்துக் கொண்ட மானஸ¦க புருஷன் ஒருவன்தான் அக்காலப் பெண்களின் சமுதாயக் கனவு. ஆசைகளுக்கும், கனவுகளுக்கும் அவன்தான் வடிகால்.

சமகாலத்திய ஆண்களைத் துச்சமாகக் கருதுவதற்கேற்ற ஒரு பெண்மைச் செருக்கு இவருக்கு இருக்கிறது. அவர் பாடலைப் பாருங்கள்:

‘அங்கைத் தலத்தில் ஆழிகொண்டான் அவன் முகத்து அன்றி விழிப்பேன் என்று,
செங்கச்சுக் கொண்டு கண் ஆடை ஆர்த்துச் சிறு மானிடரைக் காணில் நாணும்
கொங்கைத்தலம், இவை நோக்கிக், காண¦ர்! கோவிந்தனுக்கல்லால் வாயில் போகா;
இங்குத்தை வாழ்வை ஒழியவே போய் யமுனைக் கரைக்கு என்னை உய்த்திடுமின்.’

அந்தக் காலத்துச் ‘சிநேகர்களும், பழனிபாரதிகளும்’, இந்த மாதிரிப் பெண்கள் ம¦து பெட்ரோல் ஊற்றி எரித்துவிட முடியாத காரணத்தினால், சமயத்தளைப் பூட்டி, தெய்வங்களாக ஆக்கிவிட்டார்கள்.

ஆண்டாள், பன்னிரெண்டு ஆழ்வார்களில் ஒருவர்!

சுற்றுபுற வீடுகள் – 3



Chennaiyil Oru Mazhai Kaalam


‘காக்க… காக்க…” கௌதமின் அடுத்த பட ஆரம்பத்திற்கான சுவரொட்டியில் இருந்து…



நானும் உன்ன(க்?) காதலிகிறேன்னு

கண்டிப்பா என்னால

சொல்ல முடியாது…

ஆனா எனக்கு உன்ன(ப்?) பிடிச்சிருக்கு

வித்தியாசம் இருக்கு இல்ல?



நம்மில் பலருக்கு அறிமுகமான தளம் – Scribbles of a Lazy Geek. விருமாண்டியின் பெரிய்ய்ய விமர்சனத்துக்கு 56 பின்னூட்டங்கள் பெறுகிறார். ஐஐடி சாரங் கலைவிழாப் பதிவுகளைப் படித்தால் உங்க கல்லூரியின் இளமைக் காலங்கள் வந்து போகும். புத்தகக் கண்காட்சி கட்டுரையின் மூலம் பல நல்ல புத்தகங்களைத் தெரிந்து கொண்டேன். எழுத வேண்டியது நிறைய பாக்கி வைத்திருக்கிறார் :D

சோனியா அகர்வால்

சிஃபி தமிழ்: “எனக்கு ஒரு விஷயம் மட்டும் புரியலை. பொண்ணுங்ககிட்ட மட்டும், நீங்க ட்ரிங்ஸ் அடிப்பீங்களா சிகரெட் பிடிப்பீங்களான்னு கேட்கிறது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு. இந்தி ஃபீல்டில் இது ரொம்ப சகஜம். ஆனால் தமிழ் ஃபீல்டில் இது தப்புன்னு நல்லா தெரியுது.”

ஈரநிலம்

EeraNilam

ஓடாத படம்; பாரதிராஜா இயக்கம்; ஹீரோவாக மனோஜ் கே பாரதி;

என்று பல பயங்களுடன் பார்க்கத் துவங்கினேன். பாடல்கள் பலமுறை

கேட்டு மனதில் நின்றிருந்தது. ஆர்ப்பாட்டமில்லாத ஆரம்பம். அட்வைஸ்

கொடுக்காத நகைச்சுவை.

சுகாசினிக்கு மூன்று மகன்கள். மூத்த மகன் இருவரும் ராணுவத்தின்

போர் வீரர்கள். திருமணமாகி ஆளுக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை. வீட்டையும்

நிலத்தையும் பார்த்துக் கொள்ளும் கொழுந்தனராக மனோஜ். மதனிகள்

மேல் ரொம்ப பாசமும் மரியாதையும் வைத்துள்ளார்.

கார்கில் போரில் அண்ணன்கள் இறக்க கருமாத்தூர் பட்டி, கார்கில் பட்டி

என பெயர் மாற்றப்படுகிறது. மதனிகளின் பொறுக்கி அண்ணன் (‘மெட்டி

ஒலி’யில் போஸ்) வில்லனின் மகுடிக்கு ஏற்ப ஆடி தங்கைகளை பிறந்த

வீட்டுக்கு அழைத்து செல்கிறார். கொஞ்சம் வெட்டு குத்துக்குப் பிறகு

மனோஜுக்கு விடுதலையும் கிடைக்கிறது.

முதல் பாதியில் நந்திதா-ஜெனி·பருடன் நிறைய ரொமான்ஸ். இப்பொழுது

வரும் எ.20.உ.18 போன்ற படங்களில் இருந்து நல்ல மாறுதலான

காதல் காட்சிகள். ஹீரோயினுக்கு ஒரு அப்பாவித்தனத்துடன் குறும்பு

நிறைந்த கிராமத்துக் களை. கொடுத்த வாய்ப்புகளில் கலக்கி இருக்கிறார்.

இவரை ஒரு பாடல் காட்சிக்கு மட்டும் ஆட வைத்துக் காணாமல் போக்குவது

அநியாயம்.

அந்த அம்மாவாக சுகாசினி மணிரத்னம் தேவையே இல்லை. போருக்கு

வழியனுப்பும் ரயில் ஸ்டேஷன் காட்சியில் மட்டுமே உருக வைக்க வாய்ப்பு.

இந்தப் படத்துக்காக ‘சிறந்த குணச்சித்திர நடிகை விருது’ கிடைக்கும்

வாய்ப்பு லேது. மனோஜின் காரெக்டர் மனதில் பதிந்தாலும் artificial sweetener

போட்ட காபி போல் எதையோ தொக்கி வைக்கிறார்.

அருணா போல் முழிக்கும் பெரிய அண்ணி, ‘நாட்டுச் சரக்கு நச்சுனுதான் இருக்கு’

என்று ஆட வந்துவிடக் கூடிய சிறிய மதனி, சிறிய மதனியின் மேல் ஆசைப்படும்

வில்லன் என துணைக்கு வருபவர்கள் அனைவரிடமுமே ஒழுங்காக வேலை

வாங்கி இருக்கிறார் பாரதிராஜா. கோர்ட் சீன்களில் நம்மை ரொம்பப்

படுத்தாமல், சண்டைக் காட்சிகளைப் புகுத்தாமல், கிராமிய அழகுகளைக்

காமிராவில் மிரட்டாமல் ரொம்ப எதார்த்தமான திரைக்கதை.

படத்தின் அபார பலம் வசனங்கள். டைட்டில் படத்தின் முன்பே போட்டு

விட்டதால் முழுப் படத்தையும் பின்னோட்டிப் யார் என்று தெரிந்து கொள்ள

வைக்கும் வட்டார வழக்கு. தேன்மொழியின் வசனங்களில் தெறிக்கும்

சொலவடைகள் கிராமிய பாண்ட்ஸ் மணம் கொடுக்கிறது.

ஆர். செல்வராஜின் கொஞ்சம் பெரிய கதையை இரண்டரை மணி

நேரத்துக்குள் அடக்குவதில் கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டிருக்கிறார் இயக்குநர்.

அவருக்கு யாராவது ஒன் லைனர் கதைகளான ஜேஜே-வைப் போட்டுக்

காட்டி இருக்கலாம். ‘புதுமைப் பெண்’ணை விட வேகத்துடன், ‘மண் வாசனை’யை

விட வாசனையுடன், ‘ஜூட்’டை விட நல்ல அனுபவத்தைக் கொடுக்கும்

இந்தப் படம் கொஞ்சமாவது ஓடியிருக்க வேண்டும்.

நன்றி: திண்ணை

நான் படிக்க வேண்டிய புத்தக பட்டியல்

1.கு.ப.ராவின் ‘விடியுமா’,

2.அண்ணாவின் ‘ஓர் யிரவு’,

3.புதுமைப்பித்தனின் ‘கடவுளும் கந்தசாமிப்பிள்ளையும்’,

4.தி.ஜானகிராமனின் ‘மோகமுள்’,

5.சுந்தரராமசாமியின் ‘ஒரு புளிய மரத்தின் கதை’,

6.விந்தனின்’பாலும் பாவையும்’,

7.கு.அழகிரிசாமியின் ‘ராஜா வந்திருக்கார்’,

8.கிருஷ்ணன் நம்பியின் ‘மாமியார் வாக்கு’,

9.ஜி.நாகராஜனின் ‘நாளை மற்றுமொரு நாளே’,

10.கி.ராஜநாராயணனின் ‘கோபல்ல கிராமம்’,

11.க.நா.சுவின் ‘பொய்த்தேவு’,

12.கல்கியின் ‘தியாகபூமி’,

13.பா.ஜெயப்பிரகாசத்தின் ‘யின்னொரு ஜெருசலேம்’,

14.ஜெயகாந்தனின் ‘ஒரு மனிதன் ஒரு வீடு ஒரு உலகம்’,

15.நீல.பத்மனாமனின் ‘பள்ளி கொண்டபுரம்’,

16..மாதவனின் ‘சாலைக்கடைத் தெருக் கதைகள்’,

17.பொன்னீலனின் ‘உறவுகள்’,

18.கு.சின்னப்பபாரதியின் ‘தாகம்’,

19.சுஜாதாவின் ‘ஊஞ்சல்’,

20.சோ.தர்மனின் ‘நசுக்கம்’,

21.மையத்தின் ‘கோவேறு கழுதைகள்’,

22.பா.செல்வராஜின் ‘தேனீர்’,

23.பாமாவின் ‘கருக்கு’,

24.ராஜம் கிருஷ்ணனின் ‘அமுதமாகி வருக’,

25.கிருத்திகாவின் ‘வாசவேச்வரம்’,

26.அம்பையின் ‘சிறகுகள் முறியும்’,

27.பிரபஞ்சனின் ‘வானம் வசப்படும்’,

28.தோப்பில் முகம்மது மீரானின் ‘ஒரு கடலோரக் கிராமத்தின் கதை’,

29.சே.யோகநாதனின் ‘மீண்டும் வந்த சோளகம்’,

30.பெ.கருணாகரமூர்த்தியின் ‘அகதி உருவாகும் நேரம்’,

31.நகுலனின் ‘நிழல்கள்’,

32.அசோகமித்திரனின் ‘பதினெட்டாவது அட்சக் கோடு’,

33.யிந்திரா பார்த்தசாரதியின் ‘குருதிப் புனல்’,

34.ஜெயமோகனின் ‘ரப்பர்’,

35.மா.அரங்கநாதனின் ‘காடன் மலை’,

36.பாவண்ணனின் ‘பாய்மரக் கப்பல்’,

37.வண்ண நிலவனின் ‘எஸ்தர்’,

38.வண்ணதாசனின் ‘தனுமை’,

39.திலீப் குமாரின் ‘மூங்கில் குருத்து’,

40.எம்.வி.வெங்கட்ராமின் ‘காதுகள்’,

41.தஞ்சை பிரகாஷின் ‘கள்ளம்’,

42.குமார செல்வாவின் ‘உக்கிலு’,

43.பெருமாள் முருகனின் ‘நிழல் முற்றம்’,

44.நரசய்யாவின் ‘கடலோடி’,

45.தமிழவனின் ‘ஏற்கனவே சொல்லப் பட்ட மனிதர்கள்’,

46.லா.ச.ராவின் ‘அபிதா’,

47.சி.சு.செல்லப்பாவின் ‘சுதந்திர தாகம்’,.

48.நாகூர் ரூமியின் ‘குட்டியாப்பா’,

49.சாரு நிவேதிதாவின் ‘எக்ஸிஸ்டென்ஷியலிஸமும் பேன்ஸி பனியனும்’,

50.பா.விசலத்தின் ‘மெல்லக் கனவாய்ப் பழங்கதையாய்’,

51.பாவை சந்திரனின் ‘நல்ல நிலம்’,

52.ஜெயந்தனின் ‘நினைக்கப்படும்’,

53.கோமல் சாமிநாதனின் ‘தண்ணீர் தண்ணீர்’,

54.எஸ்.பொவின் ‘நனவிடைத் தோய்தல்’,

55.வல்லிக்கண்ணனின் ‘புதுக்கவிதையின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்’,

56.ந.பிச்சமூர்த்தியின் ‘காட்டு வாத்து’,

57.சி.மணியின் ‘வரும்,போகும்’,

58.கலாப்ரியாவின் ‘எட்டயபுரம்’,

59.ஞானக்கூத்தனின் ‘அன்று வேறு கிழமை’,

60.மனுஷ்யபுத்திரனின் ‘என் படுக்கையறையில் யாரோ

ஒளிந்திருக்கிறார்கள்’,

61.மீராவின் ‘ஊசிகள்’,

62.சுதேசமித்திரனின் ‘அப்பா’,

63.யுகபாரதியின் ‘மனப்பத்தாயம்’,

64.சோ.வைத்தீசுவரனின் ‘நகரத்துச் சுவர்கள்’,

65.பிரம்மராஜனின் ‘கடல் பற்றிய கவிதைகள்’,

66.மஹாகவியின் ‘குறும்பா’,

67.மு.மேத்தாவின் ‘கண்ணீர்ப் பூக்கள்’,

68.காமராசனின் கறுப்பு மலர்கள்’,

69.அ.சீனிவாசராகவனின் (‘நாணல்’) ‘வெள்ளைப் பறவை’,

70.சுகுமாரனின் ‘பயணத்தின் சங்கீதம்’,

71.அப்துல் ரகுமானின் ‘பால்வீதி’,

72.அபியின் ‘மவுனத்தின் நாவுகள்’,

73.கல்யாண்ஜியின் ‘புலரி’,

74.பழமலயின் ‘சனங்களின் கதை’,

75.கலாந்தி கைலாசபதியின் ‘ஒப்பியல் யிலக்கியம்’,

76.எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் ‘கற்பின் கனலி’,

77.ர்.கே.கண்ணனின் ‘புதுயுகம் காட்டிய பாரதி’,

78.சிட்டி-ஜானகிராமனின் ‘நடந்தாய் வாழி காவேரி’,,,,,,

79.காஞ்சனா தாமோதரனின் ‘வரம்’,

80.கீல் கண்ணனின் சிறுகதைத் தொகுப்பு

நன்றி: இரா. முருகன்/சாபு

தமிழா… தமிழா

விருந்தினராகச் சென்ற இடத்தில் இன்ஸ்டண்ட் காபி கொடுக்காமல் அதிசயமாக ·பில்டர் காபி கொடுப்பது போல் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிராக இந்தியா (ஒரே) ஒரு நாள் போட்டியில் ஜெயித்துள்ளது. அந்த ·பில்டர் காபியிலும் ஸ்டார்பக்ஸ், மாக்ஸ்வெல் என்று புளித்த கொட்டையை அரைக்காமால், நரசுஸ் காபி போட்டு எடுத்து வந்தால் எப்படி இருக்கும்? தமிழ்நாட்டின் பாலாஜி பந்துகளில் நாலு பேர் வீழ்ந்தது அவ்வளவு ஆச்சரியங்களையும் மகிழ்ச்சியையும் கொடுத்தது.

தமிழ்நாட்டின் பிற வீரர்களைப் போல் இல்லாமல் பல ஆட்டங்கள் தொடர்ந்து ஆடவைக்கவும், ஆட்டத்தில் சரியான வாய்ப்புகள் கொடுக்கவும் இறைவனை வேண்டுவது அல்லாமல் நம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. ‘தெற்குத் தேய்கிறது; வடக்கு வாழ்கிறது’ என்று எதற்கோ குரல்கொடுத்தவர்கள், கிரிக்கெட்டையும் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டது வருத்தமே.

தமிழ்நாட்டின் ரஞ்சி அணியை ஹிந்துவின் எழுத்துக்களில் தொடர்ந்து ரசித்து வந்த பலரில் நானும் ஒருவன். வி. சிவராமகிருஷ்ணனும், அப்துல் ஜபாரும் என்னுடைய பள்ளிக் காலங்களில் தொடர்ந்து ஏமாற்றாத வீரர்கள். ஒருவர் ஆட்டத்துக்கு ஆட்டம் ஒழுங்காக ஆடினால் அணியில் என்றாவது இடம் பெறுவார் என்னும் அணி அரசியல் தெரியாத பொற்காலம் அவை.

கல்லூரியில் சேர்ந்த பிறகும் வெங்கடரமணாவையும் சரத்தையும் ஆர்வத்துடன் தொடர்ந்து ஹிந்துவில் படித்து வந்தேன். பள்ளியில் கூடப் படிக்கும் போதே மிரட்டியவர் சரத். சரத்தின் ஆட்டம் நேரில் பார்ப்பதற்கு பயமாக இருக்கும். டீமுக்கு ஆள் எடுக்க மாங்கொட்டை டாஸ் போட்ட காலங்களிலேயே, வந்து விழும் முதல் பெயர் சரத் ஆகத்தான் இருக்கும். எதிரணியில் சரத் ஆடினால், ·பீல்டீங் வெகு சுலபம். சும்மா நின்றிருந்தால் போதும். தலைக்கு மேல்தான் பந்துகள் சென்று கொண்டிருக்கும்.

கருமமே கண்ணாயினார் மாதிரி சரியான குறிக்கோள்கள், விளையாட்டில் பயிற்சியின் மூலம் விடா முயற்சி, என பாடத்திட்டத்தில் வரும் வள்ளுவரின் குறளுக்கு எல்லாம் எடுத்துக்காட்டாய் இருப்பவன். தமிழ் நாட்டுக்காக ஆட வாய்ப்பு கிடைத்தவுடன், அடுத்து இந்தியாவுக்காக ஆடச் செல்லும் வாய்ப்பு மிக அருகில்தான் இருக்கிறது என்று தமிழ்நாடு அணியின் கிரிக்கெட் வீரர்களை அறிந்தவர்கள், இந்தியாவில் ரஞ்சிக் கோப்பையை முக்கியமாகக் கருதும் நபர்கள் அனைவரும் எண்ணியிருப்பார்கள்.

டீன் வயதின் எழுச்சி நாயகன் டெண்டுல்கருக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தபோது இந்த முடிவுகள் வலுப்பெற்றன. அவருக்காவது மட்டை மட்டுமே பிடிக்கத் தெரியும். நம்ம பையனுக்கு பந்தையும் சுழல விடத் தெரியுமே என்னும் நம்பிக்கைதான் காரணம். ஒன்றோ இரண்டோ ‘ரெஸ்ட் ஆ·ப் இந்தியா’ ஆட்டங்கள் மட்டுமே ஆடி முடித்த அவரை, இன்று பின்னோக்கிப் பார்க்கையில் அபிஜித் காலே கண்ணில் படுகிறார்.

பணமுள்ள பிள்ளை பிழைத்துக் கொள்ளும் என்பது போல காலே முயற்சி செய்தார். ஆனால், இந்தியாவிற்காக ஆட இன்னும் பற்பல விஷயங்கள் உள்ள பிள்ளையாக இருக்க வேண்டும். பாம்பேயில் பிறந்தால் நலம்; தேர்வாணைக் குழுவில் சித்தப்பா இருந்தால் சௌகரியம்; எம்.பி.யாக மாமா இருந்தால் வாய்ப்பு நிச்சயம்; இது எதுவும் இல்லை என்றால் லஞ்ச முதலீடு செய்யவாவதுத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

வி. சிவராமகிருஷ்ணன் ரஞ்சியில் ஒரு ஆட்டத்துக்கு 43 வீதம் ஆறாயிரம் ஓட்டங்களுக்கு மேல் எடுத்துள்ளார். இப்பொழுதும் ஆடிக் கொண்டிருக்கும் சரத் 55 வீதம் ஏழாயிரத்தைத் தாண்டி விட்டார். ஒரு உதாரணத்துக்கு வாயுள்ள பிள்ளை ராபின் சிங்கை எடுத்துக் கொள்வோம். அவர் ஓர் ஆட்டத்துக்கு 52 வீதம் 4127 ரஞ்சி ஓட்டங்கள் எடுத்துள்ளார்.

சரத்துக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கவில்லை; நிரூபிக்கவும் இல்லை. வெங்கடரமணாவின் நிலை படு மோசம். மேற்கிந்தியத் தீவுகளிடம் இரண்டு மாட்ச் தோற்றுப் போய்விட்ட பிறகு கடைசி ஆட்டமான நான்காவது போட்டியில் ஒரு வாய்ப்பு கொடுக்கப் படுகிறது. எழுபது பந்துகள் மட்டுமே வீசிய பிறகு, இந்திய அணியை விட்டுக் கழற்றி விடப் படுகிறார். ஒரு நாள் போட்டியில் பத்து ஓவர்களில் 36 ஓட்டங்கள் மட்டுமே கொடுத்து இரண்டு விக்கெட் எடுத்த மிக மோசமான ஆட்டத்திற்காக நீக்கப் படுகிறார். இதுதான் ‘one-match wonder’.

தமிழ்நாட்டில் அதிக அளவில் விக்கெட் வீழ்த்தியவர்களில் சுனில் சுப்ரமணியம் மூன்றாவது நிலையில் உள்ளார். (வெங்கட்ராகவனும், விவி குமாரும் முதலிரண்டில் உள்ளார்கள்). நியுசிலாந்துக்கு எதிரான தன்னுடைய அரங்கேற்ற ஆட்டத்தில் ஒரு இன்னிங்ஸ¤க்கு மூன்று விக்கெட் வீதம் ஆறு விக்கெட் வீழ்த்தி ‘சிறந்த பந்து வீச்சாளர்’ பரிசையும் பெறுகிறார். அதன் பிறகு பத்தாண்டுகளுக்கு அடுத்த வாய்ப்பு கிடைக்காமல், தமிழ் நாட்டிற்காக மட்டுமே மிளிர்கிறார்.

தமிழ்நாட்டுக்கு மட்டும் இந்த ஓரவஞ்சனை இல்லை என்பது சோகத்தில் ஆறுதல். காட்டாக ரிஸ்வான் சம்ஷத் என்று என்னுடைய பள்ளிக் கால கவனத்தைக் கவர்ந்த உத்தர பிரதேசக்காரரை பார்ப்போம். 47 ரன்கள் வீதம் 6000 ரஞ்சி ஓட்டங்கள். ஓரளவு பந்தும் வீசக் கூடியவர். சரியான mentor-களோ, ஆதரவாளர்களோ இல்லாததுதான் இவர்களின் பிரசினை.

ராபின் சிங்குக்குக் கிடைக்கும் இந்திய இடங்கள் ஏன் வெங்கட ரமணாவுக்கும், ரிஸ்வான் சம்ஷத்துகளுக்கும் கிட்டுவதில்லை?

இந்த வருட ரஞ்சி நிலைமையைப் பார்த்தால் தனி மனித அக்கிரமிப்புகள் நன்று விளங்கும். பூனை, நாயும், கிளியும் கூட பெற்ற பிள்ளை போல மடியினிலே இருப்பது போல் ஏழு பாயிண்ட் மட்டுமே எடுத்த பெங்காலில் இருந்து கங்குலி. க்ரூப்பில் இரண்டு முறை தோற்று கடைசி நிலையில் இருக்கும் பரோடாவில் இருந்து கூட பலர் இருக்கிறார்கள். ஆனால் மும்பை போல் மூன்று வெற்றிகளை பெற்று க்ரூப்பின் முதலிடத்தில் இருக்கும் தமிழ்நாட்டு அணிக்கு என்ன பயன். நமக்கு வளர்த்து விடத் தெரியவில்லை.

நடக்கும் விஷயங்களைச் சொல்லிக் குற்றப் பார்வையில் அடிபடாமல், அணியில் இருப்பதற்கான சமரசங்களையும் சரியான விகிதாசரங்களில் செய்து கொண்டு, அவ்வப்போது வெற்றியும் ஈட்டித் தந்து, தன்னுடைய வாழ்க்கையையும்சிதைத்துக் கொள்ளாத அனைத்து ரஞ்சி வீரர்களுக்கும் எனது பாராட்டுகள்.

நன்றி: தமிழோவியம்

ஒரு படக்கதை – கிறுக்கல்கள் : ரா பார்த்திபன்

தமிழகத்தை சேர்ந்த பலரும் புத்தககங்கள்… மன்னிக்க…. இலக்கியங்களையும், ஆரோக்கியமான விஷயங்களையும் படிப்பதில்லை என்பது சிலர் சொல்லும் குற்றசாட்டு. இன்றைய தமிழ் சினிமா செல்லும் திரை ரசிகர்கள்தான் இவர்களின் முக்கிய இலக்கு. புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்று வாஸ்துவும் சமையல் புத்தகங்களும் வாங்குபவர்களை நோக்கியும் இலக்கியவாதிகள் பலர் இவ்வாறு சொல்லி வருகின்றனர்.

இவர்களில் சிலராவது ‘கிறுக்கல்கள்’ போன்று ஒரு புத்தகத்தையாவது வெளியிட வேண்டும். பார்த்திபன் என்னும் பெயருக்காக பல பிரதிகள் விற்றாலும், புரட்டிப் பார்ப்பதற்கு அனைவருக்கும் ஆர்வத்தைக் கொடுக்கும் புத்தகம். தமிழ் தெரிந்தும் அதிகம் வாசிக்காத கல்லூரி நண்பர் வீட்டுக்கு வந்திருந்தார். இருக்கும் ஒரு சில தமிழ் புத்தகங்களை பராக்குப் பார்த்து வந்தவர், மேற்கண்டதைக் கண்டவுடன் நின்றார். ‘என்னப்பா இது? ஷேப்பே வித்தியாசமா இருக்கு’ என்று எடுத்தார்.

என்னுடைய வீட்டில் இருந்து இதுவரை விசி++, சி#, ஜாவா என்று தொழிற்நுட்பப் புத்தகங்களையே கடன் வாங்கிச் சென்றவர், கடனாகக் கேட்ட முதல் புத்தகம் ‘கிறுக்கல்கள்’. நல்ல வடிவமைப்புக் கொண்டிருந்தால், உள்ளிருக்கும் விஷய செறிவுகளைப் பின்னுக்குத் தள்ளிக் கொள்ளலாம் என்பதற்கு நல்ல உதாரணம். தமிழை உலக மயமாக்கப் போகிறோம், செம்மொழி என அறிவிக்க வேண்டும் என்பவர்களுக்கும் இது போன்ற வெளியீடுகள் வரப் பிரசாதம்.

ரயிலில் ஒரு நாள் புரட்டிக் கொண்டிருக்கையில், பக்கத்து இருக்கை அமெரிக்கர் கூடத் திரும்பி பார்த்து, படம் பார்த்து விட்டுத் தருவதாகக் கேட்கிறார். அவருக்கு பலான புத்தகமோ என்னும் சபலமோ என்றறியேன். ஆனால், முழுவதும் ஒரு சுற்று திருப்பி விட்டுக் கொடுக்கும்போது ‘அற்புதமான ஆக்கம்’ என்று நன்றி சொல்லி வியந்தார். இது பார்த்திபனுக்கு எகத்தாளமா அல்லது பாராட்டு முத்திரையா என்று எனக்குத் தெரியாது.

கறுப்புப் புள்ளியையும் பாரதியின் அவுட்லைன்னையும் வைத்து மேட்டர் எழுதுவது; ‘ஹே ராம்’ படம் குறித்த பதிவுகள், சினிமாவுக்கு வந்த கதை, ‘அடுத்த வினாடி’ ரூமி மாதிரி சுய முன்னேற்றக் கட்டுரைகள்; நிறைய காதல் புலம்பல்கள், நிறுத்தல் குறிகளை வைத்து வார்த்தை அடுக்குகள் எனக் கண்ணைப் பறிக்கும் இணையத்தளம் போல் உள்ளது இந்தப் புத்தகம். அனைத்துக்கும் சுவையான பார்த்திபனின் பின்னூட்டங்கள், குறிப்புகள் என சுய அலசலாக வருகிறது மேலும் மெருகு சேர்க்கிறது.

பார்க்க வேண்டிய புத்தகம்.

புத்தகத்தில் இருந்து

“கிறுக்கலைக் கூட கவிதையென்று சொல்லிக் கொள்ளும் ஆசை… அதைப் புத்தகமாகப் பதிவு செய்து கொள்ளும் ஆசை… விமர்சகர்கள் கூட, ‘போனாப் போகுது’ என்று பாராட்டி விட மாட்டார்களா என்ற ஆசை…

இப்படிப்பட்ட அல்ப ஆசைகள் அறிவிப்பது என்னவென்றால், நம்மை இழுத்துப் பிடித்துக் கொண்டிருப்பது புவியீர்ப்பு அல்ல…

ஆசை…ஆசை…ஆசை…ஆசை…!”

நன்றி: தமிழோவியம்

ஆஸ்கர் ஆட்டம் ஆரம்பம்

Normal Charlize Theron

இங்கிலீஷ் படங்கள் பார்ப்பதில் ஒரு பயன் இருக்கிறது. ‘ஜேஜே’

வருகிறதா, ‘செரண்டிபிட்டி’யை எப்படி பெயர்த்திருக்கிறார் என்று

அலசலாம். கமல் ஒரிஜினலாய் ஒரு சீன் வைத்தால் கூட ஹேமந்த்

சொல்வது போல் ‘சைலன்ஸ் ஆ·ப் தி லாம்ப்ஸ்’, ‘ரோஷோமோன்’,

‘டெட் மான் வாக்கிங்’, ‘லை·ப் ஆ·ப் டேவிட் கேல்’ என்று பல

படங்களின் தழுவல்தான் என்று பழி போட முடிகிறது.

‘லார்ட் ஆ·ப் தி ரிங்’ படத்தின் மேல் ஆஸ்கருக்கு என்ன பிரேமையோ!

முதல் படமே போர் என்று நினைக்க வைக்குமளவு சண்டைக் காட்சிகள்.

மரத்தடியின் மூலம் கையேடு கிடைத்தால் இரண்டையும், இப்ப

அனைவரும் சிலாகிக்கும் மூன்றாவதையும் பார்க்கும் தைரியம் வரலாம்.

‘Lost in Translation’ இயக்குநர் கலைக்குடும்பத்தை சேர்ந்தவர். அப்பாவின்

பெயரை வைத்து திரையுலகில் காலை வைத்துத் தட்டு தடுமாறி நம்ம

சூர்யா போல் இப்பொழுதுதான் தனித்துவம் எட்டி பார்த்துள்ளது. (‘காட்·பாதர்’

எடுத்த அப்பா, நம்ம சிவாஜி மாதிரி திரையுலக பிதாமகன்; கஸின் நிகலஸ்

கேஜ்)



Monster Charlize Theron



‘மான்ஸ்டர்’ படம் பார்த்து விட வேண்டிய ஒன்று. தன் அழகைக் குறைத்துக்

கொண்டு படு சிரத்தையாக உண்மைக் கதையை வாழ்ந்திருப்பதாக

சொல்கிறார்கள்.

தமிழ்ப்படங்களோ, (ஒரு படம் கூடவா ஆஸ்காரின் மதிப்பீடுகளுக்கு இணையாக

இல்லை?) இந்தியப் படங்களோ இல்லாதது ஆச்சரியமாக இல்லை. ஆனால்,

சுவையான ‘பெண்ட் இட் லைக் பெக்கம்’ தவறவிட்டது எப்படி?

‘மேட்ரிக்ஸ்’ படத்தை எந்த பட்டியலிலும் நியமிக்காததும் டாம் க்ரூய்ஸ¤க்கு

சிறந்த நடிகருக்கான பரிந்துரை தராததும் சோகம்தான்.

சில சிந்தனையைத் தூண்டும் வசனங்களுக்காகவாவது மேட்ரிக்ஸ¤க்கு

அங்கீகரிப்பு கொடுத்திருக்கலாம்.

அதிகாரபூர்வமான இணையத்தளம்

மரத்தடி விவாதங்கள்

பிடிக்காத பாடல்கள்

1. மலர்ந்தும் மலராத பாதி மலர் போல – தூர்தர்ஷனில் சின்ன வயதில் அடிக்கடி

போட்டு படுத்துவார்கள். சோகம் கர்னாடகக் காவிரி போல் வழிந்தோடும்.

பாடல் வரிகள் எல்லாம் கவனிக்காமல், காட்சியமைப்பும் பிடிக்காமல்,

கண்ணை மூடி, பல்லைக் கடித்து, அடுத்த பாட்டுக்காக காத்திருக்கும்

காலங்கள் நரகம்.

2. ஆயிரம் தாமரை மொட்டுக்களே – இது விவிதபாரதியில் அடிக்கடி ஒலித்ததால்

அலுத்துப் போனது என நினைக்கிறேன். பாடலைப் பார்த்த பிறகு

வெறுப்பின் உச்சகட்டத்துக்கே சென்று விட்டேன். என் வயசுப் பயல்

கார்த்திக் செய்யும் அட்டகாசம் எங்கள் அனைவரின் வயிற்றெரிச்சலையும்

கொட்டிக் கொண்டது.

3. பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே – பெருசுகளின் சிலாகிப்பு.

‘முஸ்தபா..முஸ்த·பா’ வந்ததோ, நான் பிழைத்தேன்.

4. பொன் மகள் வந்தாள் – ஏற்கனவே செயற்கைத்தனம் நிறைந்த காட்சியமைப்பு;

மறுபடி அதே பாட்டை உல்டா செய்ய என்னத்தைக் கண்டார்களோ?

5. அப்பனே…அப்பனே.. பிள்ளையாரப்பனே -

படத்தில் ரஜினி இருக்க,

பார்ப்பதற்கு ரசிகர்கள் நாங்கள் இருக்க,

யானையின் தயவு எதற்கு?

6. நடக்கட்டும் ராஜா நம்ம ராஜ்ஜியம் -

அந்தக் கால கமலை விற்பதற்கு, மிருகங்கள் தேவைதான் என்றாலும்

மற்றுமொரு அறுவை பாடல்.

7. சங்கீத மேகம் தேன் சிந்தும் நேரம் -

சாகப் போறவன் ரொம்ப சிரிக்கிறான்.

சீக்கிரம் முடிங்கப்பா பாட்டை.

8. என்னவளே… அடி என்னவளே – ‘காதலன்’ வந்த சமயம், பரிட்சையில் கேட்கக்கூடிய

முக்கிய பகுதி போல் அடிக்கடி கேட்டு/பார்த்ததாலோ என்னவோ, பிறகு

மொத்தமாக வெறுத்து விட்டது.

9. ராஜாவின் பார்வை ராணியின் பக்கம் – தலைவரை ஏமாற்றும் சரோஜா தேவியுடன்

கனவுலக டூயட் பாடுகிறாரே என்ற வருத்தம் இருந்தாலும், பாட்டு முழுக்க

சாரட் வண்டிதானே?

10. செண்பகமே… செண்பகமே – நாலு பேர், நாலு தடவை பாடறதுக்கு, அப்படி என்ன

இருக்குங்க இந்த பாட்டில்?

அடிக்க வருவதற்கு முன் நிறுத்திக் கொள்கிறேன்.

தமிழ் இலக்கணம்

தமிழ் இலக்கணம் மீண்டும் நினைவுபடுத்திக் கொள்ள விரும்புவர்களுக்கு,

சந்தவசந்தம்

என்னும் பக்கத்துக்கு சென்று ilakkaNa nEsan_1.txt மற்றும்

ilakkaNa nEsan_2.txt என்னும் கோப்புகளை பார்வையிடலாம்.

(வாழ்த்துக்கள் ஏன் சரியில்லை என்றும் விளக்குகிறது ஒரு கட்டுரை).

————————————————–

இலக்கணக் கட்டுரைகளை, இணையத் தொடர்பு வசதி இல்லாதவர்க்காக, மின்னஞ்சல்

மூலமாக ..இலந்தையார் ஆலோசனைப்படி… இதுவரை இட்டுவந்தேன். முக்கியமான

கட்டுரைகள் பல வந்துவிட்டன.அதனால் தொடர் நிறைவேறுகிறது. இனிமேல் , தமி

ழண்ணல், நன்னன் மற்றோரின் கட்டுரைகளையும், தொடர்புள்ள மற்ற கட்டுரைகளையும்

படிக்க விரும்புவோர் கீழ்க்கண்ட தளங்களில் பார்க்கலாம்.

1) தமிழ் அறிவோம் தொகுப்பு–1 ( Dec 1998- March 2000)

2) தமிழ் அறிவோம் தொகுப்பு –2 (98- Dec 2000)

3)தமிழ் அறிவோம் தொகுப்பு –3 ( 2000–Aug 2001)

4) சொல் புதிது

5)மொழி பற்றிய மற்ற கட்டுரைகள்

6)மொழிவரலாறு

*******

நன்றி: சந்தவசந்தம்/ திரு. பசுபதி