Daily Archives: திசெம்பர் 24, 2003

கிண்டல் அல்ல! நிஜம் – திரு. எல்லே சுவாமிநாதன்

Yahoo! Groups : tamil-ulagam Messages : Message 26699 வேலைக்கான நேர்முகத் தேர்வில் அவ்ர்களிடம் ” கீ போர்டுல டாட்டா என்ட்ரி தெரியுமா? பைல் ஸேவ் பண்ணத்தெரியுமா? மெர்ஜிங் தெரியுமா? ரிப்போர்ட் பிராப்பரா பிரின்ட் போட தெரியுமா?” என்பார்கள்.

[ நீவிர் செய்திகளை உள்ளிட விசைப்பலகையில் தட்டச்சிட அறிவீரோ? கோப்பில் காப்பதெவ்வாறென்று அறிவீரா? கோப்பிணைப்பறிவீரோ? தேவையான அறிக்கைகளை அச்சுப் பொறியில் நச்சென அச்சிடும் திறன் உண்டோ உம்மிடம்? அங்ஙனமாயின் இவ்விடத்து உமக்கு பணி தருவோம்” என்று பேசுவதில்லை].

“கீ போர்டு,மெளசு, எப்படிப் போட்டாலும் டயலாக் பாக்ஸ் வேலை செய்யலே”னு சொல்றது எப்படி, “விசைப்பலகையோ எலியோயறியேன் இசையாமல்போனதெதுவென அசையாதே உள்ளிடும்பெட்டின்னு சொன்னா “நீ வேலை செஞ்சது போறும்”ன்னுடுவான்.

Advertisements

வலைப்பதியா விட்டால் சோம்பேறி அல்ல

கிப்பன் (Gibbon) தன்னுடைய “ரோமாபுரி சாம்ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சி” என்கிற நூலை எழுத 20 ஆண்டுகள் எடுத்தக்கொண்டாராம்.

பிளாட்டோ தன்னுடைய ‘குடியரசு’ (Republic) நூலின் முதல் வரியை ஒன்பது விதமாக எழுதி மனநிறைவு அடைந்த பிறகே வடிவமைத்தாராம்.

எட்மன்ட் பர்க் (Edmund Burke) நாடாளுமன்றத்தில் வாரன் ஹேஸ்டிங்ஸ் (Warren hastings) குறித்த தீர்மானத்தில் பேச எழுதிய முடிவுரையை 16 முறை எழுதி எழுதி செம்மைப் படுத்தினாராம்.

பட்லர் (Butler) தன்னுடைய பகுத்தாய்வை (Analogy) 20 தடவைகள் எழுதி

னாராம்.

விர்ஜில் தன்னுடைய ‘எனீட்’ (Aeneid) நூலை எழுத 12 ஆண்டுகள் செலவழி

த்தாராம். இருந்தாலும் அதில் அவருக்கு மனநிறைவு ஏற்படவில்லை. ஆகவே மரணப் படுக்கையிலிருக்கும்போது அதைக் கொளுத்த முயற்சித்தாராம்.

எர்னஸ்ட் ஹெமிங்வே (Ernest Hemingway) தன்னுடைய ‘வயோதிகனும் கடலும்’ (old man and the sea) நூலை 202 தடவை திரும்பத் திரும்ப எழுதினாராம்.

விட்மன் (Whitman) தன்னுடைய ‘புல்லின் இதழ்களை’ திரும்பத் திரும்ப செம்மைப் படுத்தி இறுதியாக இதுவே முடிவான வடிவம் என்று பிரகடனப்படுத்தினாராம்.

டால்ஸ்டாய் தன்னுடைய ‘போரும் சமாதானமும்’ (War & Peace) நூலை திரும்பத் திரும்ப எழுதினாராம்.

காப்கா தன்னுடைய ‘விசாரணை’ உட்பட பல நூல்களை பதிப்பிக்க வேண்டாம் என்று எழுதிவிட்டுத்தான் இறந்து போனாராம்.

-பழனி

சிங்கை

தமிழ்-உலகம் மின்குழுமம்

From: http://groups.yahoo.com/group/tamil-ulagam/message/20512

எப்பொழுதோ படித்தாலும் இன்றும் பிடிப்பது

‘அதுக்கப்புறம் நல்ல வேலை, ஜாஸ்தி சம்பளம் தராங்க-ன்னு சொல்லி இங்க வந்தாச்சு. நல்ல ஊருதான், ஆனா என்னவோ எனக்குப் பிடிக்கலை. காசுக்காக சொந்தஊரை விட்டுட்டு வந்துட்டோமேன்னு எனக்கு ஒரு தவிப்பு’,

ரெண்டாவது மொழியாவாவது தமிழைக் கத்துக்கட்டுமே-ன்னேன், அதுக்கும் ஒத்துக்கலை, அதைவெச்சு இவங்க தமிழங்க-ன்னு கண்டுபிடிச்சுடுவாங்களாம், என்ன முட்டாள்தனம்சார் இது?

நாம யாருங்கறதை மறைச்சு வாழறது ஒரு வாழ்க்கையா? சாகறவரைக்கும் அஞ்ஞாதவாசமா?’, உணர்ச்சிபொங்கப் பேசினார்.

ஆனா பெண்டாட்டி, பிள்ளையோட பேசாம தாய்பாஷையை வேற யார்கிட்ட பேசிக்கேட்கமுடியும் சொல்லுங்க? முன்னெல்லாம் ஒவ்வொரு புத்தகத்தை வாங்கிச் சேர்க்கும்போதும் எனக்கப்புறம் என் பிள்ளைங்க இதைப் படிக்கும், நான் சிரமப்பட்டமாதிரி ஞானத்தைத் தேடி அதுங்க அலைய

வேண்டியதில்லை-ன்னு தோணும். அந்த நினைப்புக்கெல்லாம் இப்போ அர்த்தமே இல்லாம போச்சு.’

– லாவண்யா

27 11 2001

(கொடை சிறுகதை)